Birlikte olmanın adı: Bayram
Bir ay boyunca içimize çekildiğimiz o derin iklim, bugün kapılarını sevinçle aralıyor. Ramazan'ın sabırla yoğrulan günleri, şimdi yerini taşan bir coşkuya bırakıyor. Sanki kalpler uzun bir suskunluktan sonra yeniden konuşmaya başlıyor; sokaklar, evler, yüzler aynı neşede buluşuyor. Bayram, sadece bir günün adı değil artık; içimizde büyüyen bir sevinç, paylaşmak için sabırsızlanan bir iyilik hâlidir. İnsan, uzun bir bekleyişin ardından kavuşmanın ne demek olduğunu tam da böyle zamanlarda anlar.
Bayram sabahı, diğer sabahlara benzemez. Güneş aynı yerden doğar belki ama insanın içindeki aydınlık bambaşkadır. Erken uyanmanın telaşı değil bu; daha çok, içten içe bir çağrının peşinden kalkmaktır yataktan. Bir kapı çalınacak, bir el tutulacak, bir gönül alınacaktır. Bayram, biraz da başkasının kalbine misafir olabilme cesaretidir.
Yeni kıyafetler, şekerler, kahkahalar... Bunlar bayramın görünen yüzü. Ama asıl bayram, kırgınlıkların susmasıdır. İçimizde biriken sözlerin yumuşaması, gözlerimizin dolup dolup taşmaması için gösterdiğimiz gayrettir. Çünkü bayram, insanın kendini affetmeyi öğrenmesidir biraz da. Ve belki de en çok, başkasını affedebilme inceliği...
Bir de eksikler vardır bayramda. Her bayram biraz yarım gelir insana. Eskiden o sofrada oturan birinin yokluğu, bir sandalye kadar sessiz ama bir ömür kadar ağırdır. İşte tam da bu yüzden bayram, hatırlamanın adıdır. Geçmişe dönüp bakarken gözlerimizin dolmasının, bir duanın içinde isimleri saymanın, bir mezar başında sessizce durmanın adıdır.
Ramazan bize sabrı öğretti, bayram ise şükrü hatırlatır. Sahip olduklarımızın farkına varmak, elimizdekini paylaşmak ve en önemlisi kalbimizi genişletmek... Çünkü bayram, sadece gelen bir gün değil; insanın içine yerleşmesi gereken bir hâldir.
Ve şimdi bayram, bütün ihtişamıyla kapımızda. Kalplerimizi daraltan ne varsa geride bırakmanın, yeniden başlamanın, yeniden sarılmanın vaktidir. Gönlümüzde ne kadar iyilik varsa çoğaltmak, ne kadar sevgi varsa paylaştırmak için bir fırsat... Çünkü bayram, insanın insana en çok yaklaştığı andır. Ve en güzel bayram, kalbimizin de başkalarına açıldığı o andır.