Enstitü Sosyal Genel Koordinatörü İpek Coşkun Armağan kimilerine detay gibi gelecek bir mühim bir tespit ve devamında bir öneride bulunmuş.

Türk Dil Kurumu'nun sözlüğünden bu fotoğraf. "Alim" kelimesi için kullanılan sıfata dikkat çekmiş İpek Hanım ve demiş ki: "Alim" kelimesi neye ve kime göre ya da hangi gerekçelerle "eskimiş" olarak tasnif edilir anlamak güç. Tanımın kısırlığına hiç gelmiyorum. Türkçenin tez zamanda büyük bir sözlük reformuna ihtiyacı var.

Ben de müştekiyim. (Eskimiş!) Doğrusunu ifadeye, aramaya, bulmaya, öğretmeye, sebatla sahip çıkmaya güç yetirilemiyor herhalde, diye düşünüyorum çârnâçâr. Gene iyimser tarafım konuşsa, kadim mi demek istiyorlar acaba diyeceğim.

Mesleki mecburiyetle, başka bir zorunlulukla değil, severek dilimi konuşan, yaşayan ve öğreten ailem var başta. Sonra öğretmenlerim. Gerçekten karşılığı verilemeyecek bir hizmet onlarınki. Anne-babadan sonra ödenmesi imkânsız hak sahipleri.

Bir de nasıl bir hayır dua aldımsa, yolda elimi tutanlar...

Şu memlekete türlü güzel rengini ve sesini verenler.

Doğrusu ileri yaşlarımda daha çok açıldı şansım, bahtım. Konuşanları değil, yapanları; söyleyenleri değil, olanları tanıdım. Öğrettiler, hatırlattılar, paylaştılar. Üstelik devam ediyorlar.

"Dil, din kadar önemlidir." cümlesiyle beni sarsarak düşündüren Hüseyin Kutlu;

Temiz Türkçemizi şefkat şivesiyle yumuşacık kullanan Belkıs İbrahimhakkıoğlu;

"Mısralarla Konuşsak" diyerek usûl gösteren Ayla Ağabegüm;

"Medeniyet tasavvuru" fikrinin tohumunu aklıma ve ruhuma düşüren, dilimin şiirini ve müziğini Yahya Kemâl ile duyuran Sadettin Ökten;

Okuma ve yazmayı ince işçilikle, titizlikle, zevkle, icra eden, yaşayan Halil Berktay...

Onlara selam olsun...