On sene olmuştur... Ramazan ayı, iftara az zaman kala, sıcak, yakıcı bir Üsküdar meydanı hengâmesi.

Ezana yarım saat kala, meydandakiler telaşlı. Kimi dışarıda bir lokantada açacak orucu, kimi evine veya bir davete yetişme derdinde. Sonuncu kategoridekilerden biri de benim. Elimde hem yetişeceğim iftara destek bir paket, hem de Üsküdar meydanından geçince boş dönmediğim çiçekçilerden bir buket var.

Telaşsızken de görmem, telaşlıyken hiç görmem insanları. Tanıdıklarım sitem eder, yanından geçiyorum, selam vermiyorsun diye. Görmüyorum ki... Yine görmedim; onlar beni gördü. İki tarihçi arkadaş, biri merhum Mustafa Sabri Küçükaşçı. Diğeri Cengiz Tomar hoca. Acınası koşturmama neredeyse şefkatle ama aynı zamanda eğlenerek baktılar. Cengiz Hoca "Gideceğiniz bir yer yoksa iftara az kalmışken, siz de bizimle buyurun" dedi. "Benim ev sahibim de çok cömerttir, yolda kaldınızsa asıl siz gelin, Belkıs Abla'ya (İbrahimhakkıoğlu) gidiyorum, memnun olur" diye karşılık verdim. Biraz daha hal hatır soruştuk, çok uzatmadan da ayrıldık. Küçükaşçı ve Tomar'la böyle küçük bir, Üsküdar mı dersiniz, ramazanı mı esas alırsınız bilmem; anım, tatlı bir hatıram vardır. Küçükaşçı'nın dingin, mutedil, Tomar'ın neşeli tebessümleri capcanlı karşımda.

Fakat on yıl geçmiş işte. Son üçü de Küçükaşçısız. 2023 temmuzunda henüz 59 yaşında iken göçtü Hoca.

Sâde ve şahsi bir anı ile hatırlamak da güzel elbette. Ama ilk neşrinden yirmi üç yıl sonra 2026 baharında tekrar ilgilisi ile buluşturulan "Cahiliye'den Emevîlerin Sonuna Kadar Haremeyn" kitabını ele almak, bir ilim adamının hatıralardan başka ve fazla tesirini de gösterdi.

2006 baskısından Mustafa Fayda takdimli kitap, merhumun kendi alanındaki imza eseri. Bilhassa Prof. Fayda'nın takdimi, hem kitabın kendisine hem de Küçükaşçı'nın çalışma sahasına ve şahsi yaklaşımına kapı aralayan nitelikte.

Hâtırasına hürmet ve dua ile...