Güzelliğin de kötü şeylerin de hududu yok gibi şu sosyal medya dediğimiz acayip şeyin içinde.

Kazara eliniz bir kötü içeriğe denk gelirse, sonra karşınıza, takip etmeseniz dahi onlar sıralanıyor. Ve elbette aksi de aynen geçerli. İyiliği, güzelliği arayıp bulmuşsanız, ilk arayışınıza hürmeten, sanki ona teşekkür veya ödül gibi, onlardan bir şeyler, yeni yeni güzellikler dökülüyor, açılıveriyor.

X'te bir müddettir bir hesap gözüme ilişiyordu, takibe aldım. Hesap sahibi Hasan Eren Ulu, kadim İstanbul'dan, İstanbullulardan hoş şeyler aktarıyordu. Bir gün bir afiş paylaşmış: Ahmet Yüksel Özemre'nin Üsküdar'ı. Atom mühendisi, mutasavvıf, yazar, Üsküdarlı Ahmet Yüksel Özemre. Onun penceresinden bir küçük İstanbul gezisi. Heyecanlandım, meraklandım. Kontenjan sınırlıdır yazıyordu, ama ben adımı yazdırıp sonra katılamazsam mahcup olurum diye geri durdum. Nitekim başka işler çıktı, katılamadım.

Bir zaman sonra aynı hesaptan bir başka gezinin afişi: Sâmiha Ayverdi'nin Boğaziçisi. Yine evde kaldım, o da uçuverdi.

Dayanamadım, gezinin ertesi günü Hasan Eren Ulu'ya ulaştım. "Ben sizin gezilerinize katılamıyorum, ama siz bizim programımıza misafir olsanız da bu güzel gezileri, bu gezilerde bahsettiğiniz İstanbul'u ve İstanbulluları bize anlatsanız" diye ricada bulundum. Tevazu ile kabul ettiler.

Bir araya gelince kaçırdıklarımın ne çok olacağını daha iyi fark edeceğimi biliyordum; öyle de oldu.

Ama olsun. Anlattığı pek çok güzel hatıranın içinden biri ile meşgulüm bu aralar, o da bana yadigâr. Aktarayım da, güzelliği paylaşmanın tadına varalım.

Daha küçük bir çocuk iken sınıf öğretmeni Ahmet Yüksel Özemre ve arkadaşlarına ilginç, kışkırtıcı bir soru sorar:

-Kimdir vatan haini? Ne yaparsanız vatan haini olursunuz?

Kimi isyancı olursak der, kimi, ülkemiz aleyhine casusluk edersek, kimi yakarsak, kimi yıkarsak...

Özemre'nin cevabı farklıdır.

-Ben bir çocuğum, burada bir öğrenciyim. Vazifem okula gelip gitmek, bana öğretilenleri öğrenmek, derlerime çalışmak. Eğer bunu yapmazsam, tembellik eder, dersime bakmazsam... o zaman vazifeme, vatanıma ihanet etmiş olurum. Bu hainliktir.

Küçük bir çocuktan büyük dersimi aldım, yutmaya çalışıyorum.

Ona etmiş, Allah bize de böyle rahmet etsin.