Dinlediğim bir videoda şöyle deniyordu: Her seyahat yine kendinden kendinedir.

Cümle, söylenip geçilecek kadar sade; ama içinde uzun bir yol saklıyor. Çünkü insanın en zor vardığı yer, çoğu zaman en yakınıdır: kendisi.

Yola çıkmak bazen uzaklara gitmek değildir. Bazen durmak, bazen susmak, bazen de ilk kez gerçekten dinlemektir kendini. Hayatın aceleci ritmi içinde bastırdığımız ne varsa, yol kenarında bekler bizi. Görmezden geldiklerimiz, duymazdan geldiklerimiz, "sonra bakarım" dediklerimiz... İşte seyahat, onları yeniden görünür kılar. Bu yüzden her yolculuk biraz yüzleşmedir.

Kendine dönmek kolay değildir. Çünkü insan, en çok kendi yarasına bakmaktan çekinir. Oysa şifalanma, yaranın yokluğundan değil; onunla kurulan dürüst bir ilişkiden doğar. Yol, bu dürüstlüğü öğretir. Tanımadığımız bir şehirde, kimseye bir şey anlatmak zorunda olmadığımız o anlarda, içimizdeki ses daha berrak çıkar. Kaçtığımız değil, anlamaya çalıştığımız bir benlikle karşılaşırız.

Şifa, çoğu zaman büyük dönüşümlerle gelmez. Bazen bir sabah ışığıyla, bazen derin bir nefesle, bazen de "artık böyle olmak zorunda değil" cümlesiyle başlar. Seyahat, insana bu ihtimali fısıldar. Değişmek zorunda olmadığımızı ama değişebileceğimizi hatırlatır. Kendimize yüklediğimiz ağırlıkları fark ettiğimiz an, yolun en önemli durağına varmış oluruz.

"Her seyahat yine kendinden kendinedir" demek, gitmenin bir kaçış değil, bir yakınlaşma olduğunu kabul etmektir. İnsan nereye giderse gitsin, içinden geçmediği hiçbir yere gerçekten varamaz. Ve belki de şifalanmak, uzaklarda bir şey bulmak değil; zaten içimizde olanı nihayet sahiplenmektir.

Yol bittiğinde geri döneriz belki; aynı eve, aynı hayata. Ama içimizde küçük bir yer artık daha sakindir. Çünkü insan, kendine uğramıştır. Ve bu uğrak, en kalıcı iyileşmedir.

Bir durakta durup düşünmek, bir pencereden içeri bakmak, bir anlığına kendine dürüst olmak... İşte yol budur. Yol bittiğinde geri döneriz belki; aynı eve, aynı hayata. Ama içimizde küçük bir yer artık daha sakindir. Çünkü insan, o yolculukta kendine uğramıştır.

Ve aslında insan, nereye giderse gitsin, eninde sonunda yine kendine varır..