ANASAYFA
TV PROGRAMLARI
PROGRAMLAR
YAYIN AKIŞI
CANLI YAYIN
24 RADYO
REKLAM
İLETİŞİM VE KÜNYE


Artık kimse bir şeyi tamamlamıyor

Bir kitabın ortasında ayracı bırakıyoruz, başladığımız dizinin sonunu getirmiyoruz, yarım kalan telefon konuşmalarının üzerine yenilerini ekliyoruz. Bir işe hevesle başlıyor, biraz zaman geçince ilgimizi kaybediyoruz. İnsan ilişkilerinde de durum pek farklı değil. Söylenecek sözler içimizde kalıyor, konuşmalar yarım kesiliyor, bazı insanlar hayatımızdan hiçbir açıklama yapılmadan çıkıp gidiyor.

Sanki başladığımız şeyleri bitirmekle aramızda görünmez bir mesafe oluştu.

Üstelik bu durum yalnızca zamansızlıkla açıklanabilecek kadar basit değil. Hayatın temposu elbette hızlandı. Önümüzde sürekli yeni seçenekler, yeni içerikler, yeni insanlar ve yeni uğraşlar var. Bir şeyden sıkıldığımızda diğerine geçmek artık çok kolay. Bir kitabı kapatıp başka bir kitaba, bir konuşmayı bitirmeden başka bir mesaja, bir ilişkide sorun yaşadığımızda yeni bir başlangıca yönelebiliyoruz.

Her şeyin bu kadar kolay değiştirilebilir olması, başladığımız şeylere gösterdiğimiz sabrı da etkiliyor.

Eskiden bir kitabı bitirmek için kendimize zaman ayırırdık. Bir filmi sonuna kadar izlemek, bir işi tamamlamak, bir mesele üzerinde uzun uzun konuşmak sıradan alışkanlıklardı. Şimdi ise dikkatimizi birkaç dakika aynı yerde tutmak bile güçleşebiliyor. Telefonlarımızda bir içerikten diğerine geçerken aslında yalnızca zaman tüketmiyoruz; bir şeye gerektiği kadar odaklanma alışkanlığımızı da kaybediyoruz.

İnsan ilişkilerinde ise yarım bırakmanın başka bir yüzü var.

Bir sorun çıktığında konuşmak yerine uzaklaşmayı, açıklama yapmak yerine sessiz kalmayı, emek vermek yerine vazgeçmeyi tercih edebiliyoruz. Oysa her anlaşmazlık bir ayrılığın, her sıkıntı bir sonun gerekçesi olmak zorunda değil. Bazen bir ilişkiyi sürdürmek için biraz sabır, biraz anlayış ve karşılıklı çaba gerekiyor. Fakat günümüzde bunlar giderek daha fazla göz ardı ediliyor.

Elbette her başladığımız işi bitirmek, her ilişkiyi sürdürmek ya da her koşulda sabretmek zorunda değiliz. Bazen bırakmak doğru bir karardır. İnsanın kendisine zarar veren bir şeyden uzaklaşması da bir tercihtir. Ancak vazgeçmekle en küçük zorlukta geri çekilmek arasında önemli bir fark var.

Asıl üzerinde durmamız gereken de bu ayrım.

Çünkü bir şeyi tamamlamak yalnızca sonuna ulaşmak değildir. O süreçte gösterdiğimiz emeği, sabrı ve sorumluluğu da içerir. Bir kitabın son sayfasına ulaşmak, başladığımız bir işi bitirmek ya da bir insanla yarım kalan konuşmayı tamamlamak, küçük gibi görünen ama insanın kendi hayatıyla kurduğu ilişkiyi gösteren davranışlardır.

Belki de sürekli yeni başlangıçların peşinde koşarken, devam etmenin değerini biraz ihmal ediyoruz. Oysa her yeni başlangıç heyecan verir; asıl emek, o heyecan azaldığında ortaya çıkar. İlk günkü istekle değil, verdiğimiz kararın arkasında durabilme gücüyle ilerleriz.

Bugün etrafımızda çok fazla başlangıç, çok az tamamlanmış hikâye var. Yarım bırakılmış hedefler, cevapsız mesajlar, okunmayı bekleyen kitaplar, konuşulmadan geçiştirilen meseleler... Her biri hayatın bir köşesinde birikiyor.

İnsan bazen dönüp geriye baktığında kaç şeyin yarım kaldığını değil, neden hiçbirine yeterince zaman ayırmadığını düşünmeli.

Çünkü hayat, yalnızca yeniliklerin peşinden koşarak yaşanmıyor. Bazı şeylerin değerini anlamak için onlarla biraz daha kalmak, ilk heyecan geçtikten sonra da emek vermek gerekiyor. Her kapıyı kapatıp yenisini açmak bir ilerleme sayılmaz.

Belki de artık kendimize yeni başlangıçlar bulmaktan önce, başladığımız şeylere ne kadar sadık kalabildiğimizi sormalıyız. Çünkü insanın hayatında iz bırakan her şey, ilk günkü heyecanıyla değil, zaman içinde ona gösterdiği emekle anlam kazanıyor.


Yazarın diğer yazıları
Zeynep Yavuz
Ölüm
Zeynep Yavuz
Anda kalmak