ANASAYFA
TV PROGRAMLARI
PROGRAMLAR
YAYIN AKIŞI
CANLI YAYIN
24 RADYO
REKLAM
İLETİŞİM VE KÜNYE

Çocuklarda obeziteyle mücadelede ezber bozan yöntem! Tek bir alışkanlığı değiştirmek yetiyor

Şekerli içecekler yerine su tüketimini teşvik eden H2GO! programı, bir yıl sonunda çocukların VKİ'sinde karşılaştırma grubuna göre daha sağlıklı yönde değişim sağladı; ancak içecek tüketimindeki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı.

Özkan Özcan - | Son Güncelleme Tarihi:
Çocuklarda obeziteyle mücadelede ezber bozan yöntem! Tek bir alışkanlığı değiştirmek yetiyor

Çocukların daha sağlıklı kilolara ulaşmasına yardımcı olmak için birden fazla alışkanlığı aynı anda değiştirmek yerine tek bir hedefe odaklanmak etkili olabilir. Boston Üniversitesi Halk Sağlığı Fakültesi ekibinin yürüttüğü çalışmada, şekerli içecekleri suyla değiştirmeyi amaçlayan okul sonrası program, bir yıl sonunda çocukların vücut kitle indeksinde (VKİ) daha sağlıklı yönde değişim sağladı.

Çocukların kilo durumunu iyileştirmeyi amaçlayan programlar genellikle ailelerden daha fazla egzersiz yapma, daha sağlıklı beslenme ve daha erken yatma gibi birçok alışkanlığı aynı anda değiştirmelerini istiyor. Ancak bu önerileri evde sürdürmek, özellikle zaman ve maddi baskı yaşayan aileler için zor olabiliyor.

Çalışmanın sorumlu yazarı ve toplum sağlığı bilimleri doçenti Monica Wang, araştırmaya katılan çocukların VKİ'sini, çocukluk çağı obezitesi eğilimlerinin ülke genelinde olumsuz seyrettiği bir dönemde daha sağlıklı yönde değiştirebildiklerini söyledi. Wang, iyi tasarlanmış toplum temelli davranışsal müdahalelerin zor koşullara rağmen anlamlı fark yaratabileceğini belirtti.

Program tek bir davranış değişikliğine odaklandı

Amerika Birleşik Devletleri'nde çocukluk çağı obezitesi, okul çağındaki yaklaşık her 5 çocuktan 1'ini etkiliyor. Normal gazlı içecekler, meyve aromalı içecekler, sporcu içecekleri ve enerji içecekleri şekerli içecekler arasında yer alıyor.

Bu içecekler, çocukların beslenmesindeki en büyük ilave şeker kaynaklarından biri olmasına karşın tüketimleri açlığı gidermeye çok az katkı sağlıyor. Wang, ailelerle ve toplum ortaklarıyla yürütülen ön hazırlık çalışmalarının, aynı anda çok sayıda beslenme davranışını değiştirme çağrısının bunaltıcı olabildiğini gösterdiğini ifade etti.

H2GO! adı verilen program, yaklaşık 5 bin 500 noktada okul sonrası ve yaz programları yürüten Boys & Girls Clubs of America ile birlikte geliştirildi. Eğitimli kulüp çalışanları yaklaşık 6 hafta boyunca 12 grup oturumu düzenledi.

Çocuklar tatma testlerine katıldı ve içeceklerdeki şeker miktarını gösteren sunumları izledi. Suyun önemi hakkında basılı materyaller, müzik ve video projeleri hazırladı. Etkinlikleri bir ebeveynle birlikte yapmak üzere eve götüren çocuklar, çalışmalarını bir toplum etkinliğinde sergiledi.

11 kulüpte 437 çocuk izlendi

Deneme, 2020-2025 yılları arasında Massachusetts genelindeki 11 kulüpte yürütüldü. Araştırmacılar kulüpleri rastgele iki gruba ayırdı. Bir grup H2GO! programını uygularken diğer grup çevrim içi güvenlik dersleri gibi olağan etkinliklerini sürdürdü.

Çalışmaya, bir ebeveyn veya bakıcıyla birlikte 8-13 yaşları arasında toplam 437 çocuk katıldı. Çocukların yaklaşık üçte ikisi ücretsiz veya indirimli okul yemeği alma hakkına sahipti. Başlangıçta çocukların yaklaşık yüzde 17'si fazla kilolu, yüzde 37'si ise obezdi.

Çalışanlar her çocuğun boyunu ve kilosunu ölçtü. Araştırma ekibi bu ölçümleri, çocuğun VKİ'sinin aynı yaş ve cinsiyetteki çocukların ortalamasından ne kadar uzak olduğunu gösteren VKİ z-skoruna dönüştürdü. Bu ölçüt, büyümeye devam eden çocuklarda VKİ'yi izlemek için kullanılıyor.

VKİ'de küçük ancak anlamlı fark oluştu

Programdaki çocukların ortalama VKİ z-skoru 0,11 azalırken karşılaştırma kulüplerindeki çocukların skoru 0,08 arttı. Tek tek değerlendirildiğinde bu değişikliklerin hiçbiri şans ihtimalini dışlayacak kadar büyük değildi.

Denemenin test etmek üzere tasarlandığı iki grup arasındaki fark, bir yılın sonunda 0,19'a ulaştı. Yazarlar bu farkı istatistiksel olarak anlamlı buldu ve etkinin diğer çocukluk çağı obezitesini önleme denemelerinde bildirilen sonuçlara benzer veya biraz daha büyük olduğunu belirtti.

Fark 2 veya 6 ayda görülmedi. Ekip, pandeminin erken döneminde, 2020'de kaydolan çocukları analiz dışında bıraktığında ve kardeşleri hesaba kattığında da sonucun sürdüğünü bildirdi. Alternatif analizlerden biri aynı yönde sonuç verdi ancak istatistiksel anlamlılık düzeyine ulaşmadı.

Bazı çocuklar daha sağlıklı kilo aralığına geçti

Yazarların keşifsel olarak nitelendirdiği ek analizde kilo kategorileri incelendi. Çalışmaya fazla kilolu başlayan çocukların yüzde 44,4'ü programın ardından sağlıklı kilo aralığına ulaştı. Karşılaştırma kulüplerindeki çocuklarda bu oran yüzde 31,6 oldu.

Obezite kategorisine geçen çocukların oranı da program grubunda daha düşüktü. Bu oran program grubunda yüzde 5,6, karşılaştırma grubunda ise yüzde 21,1 olarak kaydedildi. Sağlıklı kiloyla başlayan çocukların çoğu bu aralıkta kaldı.

Wang, toplum kuruluşlarının önleme çalışmalarında kritik ortaklar olduğunu belirterek çocukların bu ortamlarda zaman geçirdiğini, ilişkiler kurduğunu ve birbirlerinden öğrendiğini söyledi.

İçecek tüketimindeki değişiklikler kesinleşmedi

Programdaki çocuklar bir yıl sonra günde yaklaşık 3,7 ons (108 mililitre) daha az şekerli içecek, yaklaşık 6,6 ons (196 mililitre) daha fazla su tükettiklerini bildirdi. Başlangıçta ortalama bir çocuk, günde yaklaşık 12 ons (355 mililitre) şekerli içecek içtiğini belirtmişti.

Ancak iki grup arasındaki içecek tüketimi farkı istatistiksel olarak anlamlı değildi. Yazarlar bu nedenle VKİ'deki değişime neyin yol açtığı konusunda temkinli olunması gerektiğini ifade etti.

Çocuklar ne kadar içtiklerini hatırlayarak bildirdiği için bu tahminler, boy ve kilo ölçümlerine göre daha az kesin olabilir. Yazarlar, şekere odaklanmanın şekerli yiyecek tüketimi veya uyku süresi gibi başka alışkanlıkları da değiştirmiş olabileceğini öne sürdü.

Çalışmanın bazı sınırlılıkları bulunuyor

Çocukların programa katılımı düzenli değildi. Katılımcılar ortalama olarak oturumların yaklaşık yarısına geldi; program çakışmaları veya hastalık nedeniyle oturumları kaçırdı. Çocukların yaklaşık yüzde 69'u 12. ayda hâlâ çalışmaya dahildi.

Aileler çocuklarının hangi tür kulüpte yer aldığını biliyordu ve tüm kulüpler tek bir eyalette bulunuyordu. Karşılaştırma kulüplerinden biri çalışmanın ortasında yeni kayıt almayı bıraktı ve yerine başka bir kulüp getirildi. Yazarlar, kulüpler arasındaki ölçülmemiş farklılıkların sonuçları etkilemiş olabileceğini belirtti.

Araştırma ekibi programın, anketle ölçülen güçlenmişlik duygusunu artırarak etkili olmasını da bekledi. Ancak bu yönde bir bağlantı bulunamadı.

Araştırmacılar sonraki aşamada yaklaşımı farklı toplum ortamlarında ve ultra işlenmiş gıda tüketimi gibi diğer alışkanlıklarda test etmek istiyor.

Wang, H2GO!'nun ilerleme sağlamak için büyük ölçekli politika veya çevresel değişiklikleri beklemek zorunda olmadıklarını göstermesini umut verici bulduğunu söyledi. Bu değişikliklerin önemli olduğunu belirten Wang, çocuklara ve ailelere mevcut ortamlarında daha sağlıklı seçimler yapmalarını sağlayacak araçların da sunulabileceğini ifade etti.

Kapat

HABERİN DEVAMI


Etiketler:
çocuk sağlığı çocukluk çağı obezitesi şekerli içecekler su tüketimi VKİ H2GO! Boston Üniversitesi