Diyabet tedavisinde dikkat çeken gelişme! Kaslardaki bir protein mercek altında
Bir klinik çalışma, egzersizin Tip 2 diyabetli kişilerde insülin duyarlılığını nasıl artırdığını açıklayabilecek Miro1 proteinini ortaya çıkardı. Proteinin azaltılması, klinik öncesi modellerde insülin yanıtını yeniden sağladı.

Bir klinik çalışma, egzersizin Tip 2 diyabetli kişilerde insülin duyarlılığını neden iyileştirdiğini açıklamaya yardımcı olabilecek, iskelet kaslarında gerçekleşen moleküler bir değişimi ortaya çıkardı.
Tip 2 diyabetli kişilerin kaslarında olağan dışı derecede yüksek miktarlarda bulunan Miro1 proteini, vücudun insüline yanıt verme yeteneğini engelliyor olabilir. Araştırmacılar, Miro1'in ortadan kaldırılmasının klinik öncesi modellerde insülin yanıtını yeniden sağladığını belirledi. Bulgular, insülin direncinin tedavisi için yeni bir yaklaşıma işaret ediyor.
Nature Communications dergisinde yayımlanan çalışma, aerobik egzersizin Tip 2 diyabetli kişilerde Miro1 düzeylerini azalttığını da gösterdi. Bu azalma, insülin duyarlılığındaki ve kasların enerji üretme kapasitesindeki iyileşmelerle birlikte görüldü.
Miro1 proteini kasların insülin yanıtını etkiliyor
Miro1 (Mitochondrial Rho GTPase1), hücrenin kullanılabilir enerjisinin büyük bölümünü üreten mitokondrilerin dış zarında bulunuyor. İskelet kası, insüline yanıt olarak kan dolaşımındaki glikozu emdiği için kan şekerinin düzenlenmesinde önemli rol oynuyor. Kas insüline dirençli hâle geldiğinde glikoz kandan daha az etkili biçimde uzaklaştırılıyor ve bu durum, Tip 2 diyabetle ilişkili yüksek kan şekeri düzeylerine katkıda bulunuyor.
Miro1'in rolünü araştıran bilim insanları, proteinin hücreler, klinik öncesi modeller ve Tip 2 diyabetli kişiler üzerindeki etkilerini inceledi. Deneyler, fazla miktardaki Miro1'in kaslardaki insülin yanıtlarını bozduğunu, proteinin ortadan kaldırılmasının ise klinik öncesi modellerde bu etkileri tersine çevirdiğini gösterdi.
Çalışmanın kıdemli yazarı Dr. John P. Kirwan, kaslardaki insülin direncinin Tip 2 diyabetin merkezinde yer aldığını ve bunun moleküler nedenlerinin belirsizliğini koruduğunu söyledi.
Kirwan, yıllar süren çalışmaların Miro1'i yanıtın kilit bir parçası olarak tanımladığını belirterek, Miro1 birikiminin kasın insüline yanıtını bozduğunu, proteinin ortadan kaldırılmasının klinik öncesi modellerde bu yanıtı yeniden sağladığını ve egzersizin insanlarda Miro1 birikimini tersine çevirdiğini ifade etti. Kirwan, bulgunun yeni bir tedavi hedefi sunduğunu ve gelecekte egzersizi tamamlayabilecek tedavilere giden yolu açabileceğini kaydetti.
Egzersiz yapan grupta Miro1 düzeyleri azaldı
Araştırmacılar, obezitesi ve Tip 2 diyabeti bulunan katılımcıların yer aldığı randomize kontrollü bir çalışma da yürüttü. Bir grup aerobik egzersiz yaparken diğer gruba standart tıbbi bakım uygulandı.
Egzersiz grubuna atanan katılımcıların kaslarındaki Miro1 düzeyleri azalırken insülin duyarlılıkları ve mitokondriyal enerji üretimleri iyileşti.
İnsanlardan elde edilen bulgular, egzersiz, Miro1 ve metabolik sağlık arasında bağlantı bulunduğunu destekliyor. Ancak sonuçlar, Miro1'in azaltılmasının egzersizin yararlarından sorumlu olduğunu göstermiyor. Klinik öncesi deneyler, proteinin insülin yanıtlarını etkileyebileceğine dair daha doğrudan kanıt sağlıyor.
Kirwan, araştırmayı LSU'nun Pennington Biomedical Research Center'ında çalışırken yönetti. Kirwan daha sonra University of Oklahoma'daki OU Health Harold Hamm Diabetes Center'ın başkanlığına atandı ve diyabetin biyolojik mekanizmaları ile olası tedavilerini araştırmayı sürdürecek.
Çalışmanın ilk yazarı Elizabeth Heintz, araştırmayı Pennington Biomedical'ın Integrated Physiology and Molecular Medicine Laboratory'sinde doktora öğrencisiyken yürüttü. Çalışmanın diğer sorumlu yazarı Christopher Axelrod ise daha sonra Harold Hamm Diabetes Center'da Kirwan'a katıldı.
Pennington Biomedical'ın Geçici Kıdemli Rektör Yardımcısı ve İcra Direktörü Dr. Jennifer Rood, çalışmanın temel bilimden klinik araştırmalara ve toplum temelli araştırmalara uzanan bütünleşik yaklaşımın değerini ortaya koyduğunu söyledi.
Rood, Kirwan ve ekibinin Miro1 bulgularının kas işlevine ilişkin temel keşifleri, Tip 2 diyabetli kişilerde insülin direnci ve egzersizin yararlarına dair içgörülerle birleştirdiğini belirtti. Çalışmanın diyabetin anlaşılmasını ilerlettiğini ve gelecekteki önleme ve tedavi yaklaşımlarına temel oluşturduğunu ifade etti.
Miro1'in ortadan kaldırılması deneysel modellerde insülin yanıtlarını iyileştirmiş olsa da araştırmacılar, proteinin hedef alınmasının insanlar için güvenli veya etkili bir tedavi olup olmayacağını henüz ortaya koymadı. Gelecekteki çalışmaların Miro1'in insülin direncine nasıl katkıda bulunduğunu ve proteinin etkinliğinin değiştirilmesinin kan şekeri düzenlemesini iyileştirip iyileştiremeyeceğini açıklığa kavuşturması gerekecek.
Kirwan, Harold Hamm Diabetes Center'da laboratuvar keşiflerini diyabetli kişileri içeren çalışmalarla birleştiren araştırmalar aracılığıyla bulguları geliştirmeyi planlıyor.
Kirwan, Tip 2 diyabetin Oklahoma'da ve ABD genelinde sorun olduğunu belirterek nihai hedeflerinin tedaviler geliştirmek olduğunu ve son bulguların çözümün bir parçası olmasını umduğunu söyledi.
- Popüler Haberler -
Sağlıklı tansiyon için günlük potasyum ihtiyacı ne kadar?
Fazla kilo beyni neden daha hızlı yaşlandırıyor?
Bu içecek neden TikTok'ta bu kadar popüler oldu
Yeşil, sarı ve kırmızı biber arasındaki farklar yalnızca renkle sınırlı değil
Kalp krizi riskini azaltmak için en önemli adımlar neler
Vücut gece yenen yemeğe neden farklı tepki veriyor



