Ergenlerin köpekleriyle ilişkisi sandığımızdan daha karmaşık! Her bağ aynı sonucu vermiyor

ABD'de Tufts Üniversitesi Cummings Veterinerlik Okulu'ndan araştırmacıların yürüttüğü yeni bir çalışma, ergenlerin aile köpekleriyle kurduğu bağın, sosyal stresle başa çıkma biçimlerini önemli ölçüde etkilediğini gösterdi. 13 ila 17 yaşları arasında, sosyal anksiyete düzeyi yüksek 514 genç ve ebeveynlerinin katılımıyla gerçekleştirilen anket çalışmasında, köpeğine aktif olarak bakan ergenlerin, sosyal stresle başa çıkarken daha sağlıklı stratejiler geliştirdiği belirlendi. Buna karşın, duygusal destek için öncelikle köpeğine yaslanan gençlerde ise daha az sağlıklı başa çıkma yolları gözlendi. Araştırmanın başında Nicole Mason yer alırken, Tufts Üniversitesi Evcil Hayvanlar ve Refah Laboratuvarı Direktörü Megan Mueller de ekibe liderlik etti. Araştırmacılar, elde ettikleri bulguların, ergenlerin psikolojik sağlığında köpeklerle kurulan ilişkinin niteliğinin belirleyici olabileceğine işaret etti.

Nicole Mason ve Megan Mueller: 'Köpek bakımı sağlıklı başa çıkmayı destekliyor'

Çalışmanın yürütücüsü Nicole Mason ve kıdemli yazar Megan Mueller, araştırma kapsamında ABD genelinde, büyük oranda kütüphaneler ve topluluk etkinlikleri üzerinden ailelere ulaştı. 514 ergen ve ebeveynlerinden oluşan katılımcılar, her biri 15-20 dakika süren anketlerle değerlendirildi. Anketlerde, ergenlerin köpekleriyle ilişkilerini altı farklı boyutta ölçen sorular yer aldı. "Evcil hayvanımın ihtiyaçlarına dikkat ediyorum" gibi ifadeler, bakım verme düzeyini; "Evcil hayvanımla çok zaman geçiriyorum" cümlesi arkadaşlık ilişkisini; "Sorunlarım hakkında evcil hayvanımla konuşuyorum" ise duygusal desteği değerlendirdi. Araştırmada, köpeğine düzenli bakım veren ve onunla zaman geçiren ergenlerin, sorun çözme, olumlu düşünme ve ruminasyondan (olumsuz düşüncelere saplanıp kalma) uzaklaşma konusunda daha başarılı oldukları görüldü. Ebeveynlerin yanıtları da benzer bir eğilimi yansıttı, ancak bu ilişki gençlerin kendi bildirimlerine göre daha zayıf çıktı. Özellikle köpek bakımı ve fiziksel temasın, ergenin stres düzeyini azaltıcı etkisi olduğu vurgulandı. Araştırmacılar, bu bulgular ışığında ailelerin, ergen çocukları ile evcil hayvanları arasındaki etkileşimi destekleyici adımlar atması gerektiğini belirtti.

Köpeğine yaslanan ergenlerde olumsuz başa çıkma stratejileri arttı

Araştırmanın dikkat çeken bir diğer bulgusu ise, sosyal stres karşısında duygusal destek için doğrudan köpeğine yönelen ergenlerde, başa çıkma stratejilerinin daha az sağlıklı olmasıydı. Bu gençler, olumlu düşünme becerisinde düşüş ve ruminasyon eğiliminde artış bildirdi. Uzmanlar, köpeklerin insanlara kıyasla geri bildirim sunma kapasitesinin sınırlı olması nedeniyle, ergenlerin sosyal dünyasında köpeğe aşırı bağımlılığın psikolojik iyilik halini olumsuz etkileyebileceğini vurguladı. Mason ve Mueller, bu sonuçların, ergenin insan sosyal ağıyla olan ilişkilerinin zayıf olmasının, evcil hayvana yönelimi artırabileceğini ifade etti. Araştırmada ayrıca, köpeğiyle çatışma yaşayan ergenlerin ve "Evcil hayvanım, arkadaşlarımdan daha çok şey ifade ediyor" diyenlerin de daha fazla ruminasyon ve duygusal hissizlik yaşadığı gözlemlendi. Arkadaşlardan ziyade köpeğe öncelik vermenin, sağlıksız başa çıkma biçimlerini tetikleyebileceği belirtildi.

Bağın niteliği, psikolojik sağlıkta belirleyici olabilir

Tufts Üniversitesi'nin yürüttüğü bu çalışma, ergen ve köpek ilişkilerinde bağın niteliğinin, sosyal stresle başa çıkma biçimleri üzerinde belirleyici olduğunu gösterdi. Araştırmada, köpek bakımı ile sağlıklı başa çıkma arasında doğrusal bir ilişki saptanırken, köpeğe aşırı duygusal yaslanma ve köpekle yaşanan çatışmaların ise olumsuz etkiler yarattığı ortaya çıktı. Elde edilen bulgular, köpeklerin insan sosyal ağına alternatif bir destek unsuru olabileceğini, ancak insan ilişkilerinin yerini tam anlamıyla dolduramayacağını gösteriyor. Araştırmacılar, köpekle kurulan ilişkinin olumlu olabilmesi için bakım ve etkileşimin dengeli biçimde sürdürülmesinin önemine dikkat çekti. Ayrıca, araştırmanın örnekleminin büyük oranda Beyaz ve Hispanik olmayan katılımcılardan oluştuğu, cinsiyet çeşitliliğinin ise sınırlı olduğu belirtildi. Kız ergenlerin, erkeklere kıyasla daha az sağlıklı başa çıkma stratejileri bildirdiği, cinsiyetin modele eklendiğinde bazı ilişkilerin zayıfladığı saptandı. Bu nedenle, gelecekte daha çeşitli örneklem gruplarıyla benzer çalışmaların yapılması planlanıyor.