Lazer ışını Ay'a kaç saniyede ulaşır?

Ay'ın Dünya'ya uzaklığına bağlı olarak bir lazer ışınının yüzeye ulaşması 1,21 ila 1,35 saniye sürüyor. Ay'daki yansıtıcı paneller, Dünya ile uydumuz arasındaki mesafenin lazerle ölçülmesini sağlıyor.

Özkan Özcan - Ekim 28, 2026 12:28 | Son Güncelleme Tarihi: Ekim 28, 2026 14:21

24 TV'yi Google'da haber kaynağınız olarak ekleyin

Ay, Dünya'dan ortalama 238 bin 855 mil uzaklıkta bulunuyor. Yörüngesindeki konumuna göre Dünya'ya yaklaşık 226 bin mil yaklaşabiliyor veya 251 bin mil uzaklaşabiliyor. Yaklaşık 1.080 mil yarıçapındaki Ay, Güneş Sistemi'nin beşinci en büyük uydusu olmasına rağmen genişliği Dünya'nın yalnızca üçte biri kadar.

Bu farkı görselleştirmek için Dünya'nın çapı bir beş sentlik madeni para, Ay'ın çapı ise küçük bir bezelye veya kahve çekirdeği olarak düşünülebilir. İki gök cisminin arasına kabaca 30 beş sentlik madeni para, yani Dünya büyüklüğünde 30 gezegen sığabilir.

Lazer, ampul veya el fenerinin yaydığı dağınık ışıktan farklı olarak yoğun biçimde tek bir ışında toplanır. "Laser" kelimesi, Light Amplification by Stimulated Emission of Radiation (Uyarılmış Işınım Yayımıyla Işık Yükseltimi) ifadesinin baş harflerinden oluşur. Doğal olarak oluşmayan lazer ışını, foton adı verilen ayrı ışık enerjisi parçacıklarından meydana gelir.

Sıkı biçimde odaklanmış ve uyumlu ışık dalgaları tek yönde ilerler. Bu nedenle uzaya gönderilen bir lazer ışını, Ay gibi katı bir cisme çarpana kadar yol almaya devam eder.

Lazer ışığı Ay'a 1,35 saniyede ulaşabiliyor

Mevcut anlayışa göre, sürekli genişleyen evren dışında hiçbir şey ışık hızını aşamaz. Bu evrensel hız sınırı saatte 670 milyon 616 bin 629,3844 mildir. Lazer ışığı, normal ışıktan farklı özellikler taşısa da hâlâ ışıktır.

Bu nedenle bir lazer ışınının Ay'a ulaşması, uydunun yörüngedeki konumuna bağlı olarak 1,21 ila 1,35 saniye sürer.

Ay'daki paneller lazer ışığını geri yansıtıyor

Bu süreler yalnızca matematiksel hesaplamalara dayanmıyor; gerçek hayatta yapılan ölçümlerle de doğrulandı. Ay'ın yüzeyinde beş yansıtıcı panel bulunuyor. Panellerde, bilim insanlarının "köşe küpü" aynaları olarak adlandırdığı düzenekler yer alıyor. Bu aynalar, hangi yönden gelirse gelsin ışığı kaynağına geri yansıtabiliyor.

İlk panel, 1969'da Apollo 11 astronotları tarafından Ay'a bırakıldı ve 100 köşe küpü içeriyordu. Sovyetler, 1970'te 14 aynaya sahip ilk robotik gezgin araçları Lunokhod 1'i Ay'a indirdi. Apollo 14 mürettebatı 1971'de 100 köşe küpü bulunan bir panel yerleştirdi. Aynı yıl Apollo 15 mürettebatı 300 köşe küpü içeren başka bir panel bıraktı. Sovyetler'in 14 aynalı Lunokhod 2 aracı ise 1973'te Ay'a gönderildi.

Bu sistemlerin amacı, Dünya'dan Ay'a lazer ışını göndererek iki gök cismi arasındaki mesafeyi zaman içinde izlemekti. Işığın Ay'a gidip Dünya'ya dönmesi ortalama 2,5 saniye sürüyor. Ölçümler, Ay ile Dünya'nın her yıl yaklaşık 1,5 inç daha uzaklaştığını ortaya koydu.

Ancak eski aynalar, muhtemelen küçük meteor çarpmalarının havaya kaldırdığı Ay tozunun oluşturduğu bir tabakayla kaplanmaya başladı. NASA bu nedenle, en yakın gök cismini yörüngesinden incelemek üzere Lunar Reconnaissance Orbiter'ı (LRO) Haziran 2009'da fırlattı.

Araca NASA'nın "ciltsiz bir roman boyutunda" olduğunu belirttiği yeni, geliştirilmiş ve temiz bir yansıtıcı takıldı. Işının hedefine ulaşması on yıldan fazla sürdü ve bu işlem nihayet Ağustos 2020'de gerçekleşti.

Kapat