ANASAYFA
TV PROGRAMLARI
PROGRAMLAR
YAYIN AKIŞI
CANLI YAYIN
24 RADYO
REKLAM
İLETİŞİM VE KÜNYE

Liverpool'ın altında saklanan tünellerin sırrı çözüldü

İngiltere'nin Liverpool kentinde Joseph Williamson tarafından 19. yüzyılın başlarında kazdırılan tünellerin, işsiz erkeklere çalışma ve beceri edinme imkânı sağlamak amacıyla inşa edildiği düşünülüyor. Gönüllüler, onlarca yıllık kazıların ardından bu sonuca ulaştı.

Eren Çoşkundili - | Son Güncelleme Tarihi:
Liverpool'ın altında saklanan tünellerin sırrı çözüldü

İngiltere'nin Liverpool kentinde sokakların en az 60 fit altında uzanan, yüzyıllardır gizemini koruyan geniş bir tünel ağı bulunuyor. Belki de bir mil kare veya daha geniş bir alana yayılan yapının girişinde, soyulmuş ve grafitilerle kaplı Georgian dönemi evinin cephesi duruyor.

Duvarın solundaki plakette buranın Joseph Williamson'ın (1769-1840), "Edge Hill Köstebeği"nin eski evi olduğu ve mülkün Friends of Williamson Tunnels'ın himayesinde bulunduğu yazıyor. Ön duvar çelik kirişlerle desteklenirken, camı olmayan pencereler gökyüzünü çerçeveliyor.

Ziyaretçiler, faal bir kazı alanındaki inşaat karavanında baretlerini ve sarı yüksek görünürlüklü yeleklerini giyerek 19. yüzyılın başlarında tütün tüccarı Joseph Williamson'ın talimatıyla kazılan çok katlı tünel ve odalar ağına iniyor.

Tüneller, yeniden keşfedildikleri 21. yüzyılın başlarına kadar moloz ve enkazla doldurulmuş hâlde, bir asırdan uzun süre gizli kaldı. Ardından gönüllüler tarafından titizlikle kazılarak ortaya çıkarıldı. Çalışmaların amacı, tünellerin neden inşa edildiğini bulmaktı.

Yıllar boyunca tünellerin kaçak malların taşınmasında kullanıldığı ya da kıyamet günü bekleyen bir tarikatın karargâhı olduğu yönünde çeşitli teoriler ortaya atıldı. Tur rehberi Tom Stapledon, araştırmacıların 30 yıldır Williamson'ın hikâyesini anlamlandırmaya çalıştığını söylüyor.

Uzun süredir kayıp mahzen sistemi bulundu

Bilinen yaklaşık bir düzine tünel bölümünün en büyüğü olan Paddington alanına 1999'da ulaşıldı. Stapledon, çevrede öğrenci konutları inşa eden işçilerin yardımıyla, uzun süredir kayıp binaların altındaki mahzen sistemine giriş bulduklarını belirtiyor.

Yerel kumtaşından elle oyulan ve tonozlu tuğla tavanlarla tamamlanan geniş odalara merdivenle iniliyor. Kuru ve aydınlık ilk oda, zarif bir şarap mahzenini andırıyor. Odanın sonunda Williamson ile eşi Elizabeth'in portreleri yer alıyor.

Williamson Yorkshire'da doğdu ve 11 yaşında Liverpool'a taşındı. Elizabeth'in babası Richard Tate'in yanında tütün tüccarlığı eğitimi aldı. Bu iş ve diğer girişimleri sayesinde servet biriktirdikten sonra 1803'te işletmenin başına geçti. Williamson ile Elizabeth'in çocukları olmadı ve servetlerini bırakabilecekleri bir mirasçıları bulunmuyordu.

Yeraltındaki yapı yalnızca tek bir tünelden oluşmuyor. Bir odadan tarih öncesi mezar odasını andıran karanlık bir çıkmaza, aşağıdaki odalara inen basamaklara ve 19. ile 20. yüzyıllara ait tabak, şişe ve küçük oyuncak bebek başlarının sergilendiği başka bir bölüme geçiliyor.

Bu nesneler, tünellerin 1990'larda yeniden keşfedilmesinden sonra yürütülen kazılarda bulundu. Sergilenen eserler ve tünellerin kendisi, Liverpool'ın geçmişine açılan bir pencere sunuyor.

19. yüzyılın başlarında Liverpool, zenginliğin tüccar sınıfında toplandığı gelişen bir liman kentiydi. Rıhtımlarda çalışanlar için yaşam zorluydu. Sanayi Devrimi'nin makineleşmesi zanaatkârları işsiz bırakırken, 1815'te Napolyon Savaşları'nın sona ermesi terhis edilen askerlerin kente gelmesine yol açtı.

Joseph Williamson 1806'da Edge Hill'de arazi satın aldığında, kentin iki veya üç mil dışındaki gelişmemiş bölgede varlıklı bir banliyö kurmayı amaçladı. Cadde boyunca evler inşa ettirdi ve yerin altındaki sert kırmızı kumtaşını çıkardı.

Stapledon'a göre Williamson, 34 yıl boyunca adamlarına kumtaşını kazdırdı ve çoğu durumda kazıların üzerine evler yaptırdı. Ancak proje tamamen gizlilik içinde yürütüldü. Williamson planlarından kamuoyuna söz etmedi, kimseyi çalışmaları görmeye davet etmedi ve tünellerin amacı ya da kapsamını açıklayan yazılı kayıt veya harita bırakmadı.

Çalışanlarına sessiz kalmaları talimatı verildiği düşünülen Williamson'ın yeraltındaki faaliyetleri, ölümünden birkaç yıl sonrasına kadar ortaya çıkmadı. Daha sonra tüneller, üstteki binalardan çıkan çöpler ve yıkıntılarla dolduruldu; yapı unutuldu ve halkın hafızasında silik bir anıya dönüştü.

Tarihçi Charles Hand'in makaleleri, 1926'da resmî araştırmaların başlatılmasını sağladı. Tünellere duyulan ilgi yeniden canlanırken, Joseph Williamson Society 1989'da kuruldu. Bu oluşum zamanla alanı koruyan iki ayrı grubun ortaya çıkmasına yol açtı.

Bu gruplardan biri Friends of Williamson Tunnels, diğeri ise Williamson'ın ölümünden sonra inşa edilen ahırlarda bulunan Williamson Tunnels Heritage Centre. Friends of Williamson Tunnels daha geniş bir alanı ve daha uzun bir turu kapsıyor; Heritage Centre'ın ise küçük bir ziyaretçi merkezi bulunuyor.

Williamson'ın yeraltındaki ziyafet salonu

Ortaya çıkarılan alanlar içinde en etkileyici bölüm, Friends of Williamson Tunnels'ın 27 fit yüksekliğindeki "Ziyafet Salonu". Katedral benzeri alana üst kattan giriliyor ve 65 fit uzunluğundaki bölüme iskele basamaklarıyla iniliyor.

Ziyaretçilerin üzerinde durduğu yüzey gerçek bir zemin değil. Friends of Williamson Tunnels, yoğun moloz tabakasının en kalın yerinde 20 fit derinliğe ulaşabileceğini tahmin ediyor. Yalnızca bu odadaki kazılar bile gönüllülerin onlarca yıllık çalışmasının ürünü.

"Ziyafet Salonu" adı, Williamson'ın varlıklı konuklarını evine çağırıp onlara mütevazı bir pastırma ve fasulye yemeği sunduğu yönündeki muhtemelen gerçek dışı hikâyeden geliyor. Rivayete göre konukların çoğu öfkeyle ayrılınca Williamson, sadık ziyaretçilerine bu salonda görkemli bir şölen verdi.

Abartılı hikâyelerin kaynağı ortaya çıktı

Williamson Tunnels Heritage Centre'da tur düzenleyen rehber ve gönüllü Billy Moran, Williamson hakkındaki abartılı hikâyelerin çoğunun John Stonehouse adlı bir yazardan kaynaklandığını söylüyor.

Bu anlatılar arasında Williamson'ın toynaklarını kendi omuzlarına yerleştirdiği bir atla kiliseye gittiği iddiası ve Edge Hill'den geçen, bugün Liverpool'dan Londra'ya uzanan West Coast Main Line'ı inşa eden demiryolu işçileriyle yaşadığı karşılaşma bulunuyor.

Olay 1830'larda, lokomotif taşımacılığının ilk dönemlerinde yaşandı. Demiryolu işçileri, fazla derine kazdıklarını ve Cehennem'e yaklaştıklarını düşünmeye başlamıştı. Bunun ardından beklemedikleri tuhaf bir tünelle karşılaştılar.

Williamson'ın adamları pusuya yatmıştı. Çamura bulanmış ve çığlıklar atarak dışarı fırladılar. En son çıkan Williamson, işçilerle el sıkışıp onları Edge Hill'e davet etti ve tüneller hakkında ders verebileceğini söyledi. Moran, Williamson'ın birçok açıdan tuhaf bir adam olduğunu belirtiyor.

Tünellerin ardındaki olası amaç hayırseverlik

Her iki Williamson kuruluşu da tünellerin en olası amacının hayırseverlik olduğu sonucuna ulaştı. Buna göre Williamson, hayatın zor olduğu bir dönemde erkeklere dürüstçe çalışma ve beceri edinme imkânı sağlamak için kazı faaliyetlerini sürdürdü.

Stapledon, bu erkeklerin aksi hâlde sokak köşelerinde bekleyebileceğini, başlarını belaya sokabileceğini, hapse girebileceğini ve ailelerini besleyemeyeceğini söylüyor. Edge Hill'deki binalar yükselirken adamlar, sağlam kumtaşının derinliklerinde kazı yapıyordu. Bazı zamanlarda yalnızca çukur kazıyor, sonra bu çukurları yeniden dolduruyorlardı.

Gönüllülerin tünelleri temizlemesi ve labirentin ne kadar derine uzandığını anlaması yıllar sürdü. Stapledon, tünellerin ticari bir girişim olmasının mümkün olmadığını ve yapının fazla sıra dışı olduğunu belirtiyor.

Moran, Edge Hill'deki yerel kilisenin Williamson'ın yaşadığı döneme ait vaftiz kayıtlarını koruduğunu ve minnettar ailelerden bazılarının çocuklarına onun onuruna isim verdiğini aktarıyor. Ona göre Williamson, başka seçeneği olmayan ve yalnızca mahallenin tuhafı için çukur kazmak zorunda kalan insanlar için çok şey yaptı.

İtalya'da, inşaat alanlarında işçileri izleyen emeklilik yaşındaki erkekler için "umarell" sözcüğü kullanılıyor. Williamson tünelleri ve kazı çalışmaları da yüzyıllardır pek çok kişide derin bir merak uyandırıyor.

Friends of Williamson Tunnels'ın inşaat karavanında gönüllüler her hafta bir araya geliyor. Mike Rogers ve Clare O'Keefe, grup için kekler getiriyor. Rogers, "Great British Bake Off" düzeyindeki kek ve çörek yenilikleriyle tanınıyor.

Friends of Williamson Tunnels, ziyaretçilere çarşamba ve pazar günleri tur düzenliyor. Williamson Tunnels Heritage Centre ise cuma, cumartesi ve pazar günleri açık.

Stapledon, 19. yüzyılın başlarında Williamson'ın tünelleri insanları meşgul etmenin bir yolu olarak kullandığını söylüyor. Ardından ekliyor: "Şimdi bile, doğru, erkekleri meşgul ediyor."

Kapat

HABERİN DEVAMI


Etiketler:
Liverpool Williamson tünelleri Joseph Williamson yeraltı tünelleri İngiltere tarih turizm