Arktik'in eriyen donmuş toprağından çıkan karbonla ilgili şaşırtıcı sonuç

Arktik bölgesinde eriyen permafrostun iklim üzerindeki etkisi uzun süredir tartışılırken, Kanada'nın Herschel Adası kıyılarında yürütülen yeni bir araştırma, karbon döngüsüne dair şaşırtıcı gerçekleri ortaya çıkardı. Alfred Wegener Enstitüsü ve Bremen Üniversitesi MARUM – Deniz Çevre Bilimleri Merkezi'nden bilim insanları, permafrost çözülmesiyle ortaya çıkan organik karbonun büyük bölümünün, beklenenden çok daha az bir kısmının atmosfere ulaşarak sera gazına dönüştüğünü belirledi. Araştırmacılar, deniz tabanından aldıkları tortu çekirdekleriyle, karasal kaynaklı karbonun çoğunlukla deniz tabanında depolandığını ve burada mikroorganizmaların eski karbon yerine taze deniz karbonunu tercih ettiğini gösterdi. Bu bulgular, Arktik'te hızlanan permafrost çözülmesinin küresel iklim değişikliği üzerindeki etkisini yeniden değerlendirmeyi gerektiriyor.

Alfred Wegener Enstitüsü: 'Permafrosttan çıkan karbonun çoğu deniz tabanında hapsoluyor'

Alfred Wegener Enstitüsü'nden Dr. Manuel Ruben ve ekibi, Herschel Adası'nın permafrost kıyılarında gerçekleştirdikleri araştırmada, deniz tabanına ulaşan karbonun akıbetini detaylı biçimde inceledi. Ekip, yaklaşık 50 yıllık birikimi temsil eden tortu çekirdeklerini analiz ederek, her yıl denize taşınan yaklaşık 0,02 gigaton karbonun önemli bir bölümünün, beklenenden farklı olarak, deniz tabanı tortularında depolandığını ortaya koydu. Bu süreçte, mikroorganizmaların organik karbonun sadece yüzde onunu gazlara dönüştürdüğü, geri kalan kısmının ise deniz tabanında kalmaya devam ettiği tespit edildi. Bu bulgu, Arktik'teki permafrost çözülmesinin doğrudan sera gazı salımına katkısının sanılandan daha sınırlı olabileceğine işaret ediyor. Araştırmacılar, karbonun izotopik yapısını da inceleyerek, mikroorganizmaların besin kaynağı olarak eski permafrost karbonundan çok, denizden gelen taze organik karbonu tercih ettiğini belirledi. Bu durum, karbon döngüsünde beklenenin dışında bir yönelime işaret ediyor ve iklim modellerinin güncellenmesini gerektiriyor.

Herschel Adası'nda 'gurme' bakteriler taze karbonu seçiyor

Çalışmada öne çıkan bir diğer bulgu ise, deniz tabanında bulunan mikroorganizmaların davranışıyla ilgili oldu. Bilim insanları, karbon izotopları üzerinden yaptıkları analizlerde, bakterilerin permafrosttan salınan eski karbonu değil, yeni oluşan alglerden gelen taze karbonu parçaladığını gözlemledi. AWI'den Prof. Gesine Mollenhauer, bu tercihin, denize taşınan eski karbonun büyük kısmının atmosferik sera gazı seviyelerine katkı sağlama ihtimalini düşürdüğünü vurguladı. Ancak, araştırma ekibi, permafrosttan gelen karbonun bir kısmının deniz tabanına ulaşmadan önce suda parçalanabileceğini ve bu nedenle tablodaki tüm detayların henüz netleşmediğini belirtiyor. Bu 'gurme' bakterilerin taze besin seçimi, karbonun okyanusta nasıl işlendiğini ve iklim üzerindeki etkisini anlamak için kritik bir ipucu sunuyor.

Arktik karbon döngüsünde yeni dönemeç: iklim tahminleri değişiyor

Arktik permafrost ekosistemleri, yaklaşık 1.300 gigaton organik karbon barındırıyor ve bu miktar, Dünya'nın diğer bölgelerine kıyasla oldukça yüksek. Okyanuslarda ve nehir deltalarında ise ek olarak 400 gigaton karbon depolanıyor. Arktik'in küresel ortalamadan daha hızlı ısınması, bu devasa karbon rezervini giderek daha savunmasız hale getiriyor. Araştırmaya göre, 2100 yılına kadar denize taşınan karbon miktarının yüzde 70 ila 150 oranında artabileceği öngörülüyor. Ancak yeni bulgular, taşınan karbonun önemli bir kısmının deniz tabanında güvenli şekilde depolandığını gösteriyor. Bu durum, iklim değişikliği tahminlerinde önemli bir revizyon gerektiriyor. Araştırmacılar, karbonun deniz tabanında ne kadar süreyle hapsolduğunu ve hangi koşullarda atmosfere geri dönebileceğini daha iyi anlamak için 2027'de uluslararası 'Arktik Nabız' kampanyası kapsamında yeni çalışmalar planlıyor. Bu kapsamda, Polarstern araştırma buzul gemisi ve kara tabanlı ölçümlerle Arktik ekosistemlerindeki hızlı değişimin izlenmesi hedefleniyor.