Shakespeare'ın Londra'daki kayıp evi 360 yıl sonra bulundu
Shakespeare'ın 1613'te satın aldığı Blackfriars Gatehouse'daki evin yeri, yangından iki yıl sonra çizilen 1668 tarihli plan ve iki arşiv belgesiyle kesinleşti. Keşif, ünlü yazarın yaşamının son yıllarına ilişkin anlatıyı da değiştirdi.

William Shakespeare'ın Londra'daki evi, yüzyıllar süren belirsizliğin ardından bulundu. King's College London'dan Profesör Lucy Munro'nun ortaya çıkardığı üç arşiv belgesi, mülkün konumunu, büyüklüğünü ve sonraki tarihini kesinleştirdi.
City of London'daki 5 St Andrew's Hill adresinde bulunan mütevazı bir 19. yüzyıl ofis binasının duvarında, Shakespeare'ın 10 Mart 1613'te Blackfriars Gatehouse'daki konutu satın aldığını belirten koyu mavi bir plaka asılı. Ancak plaka, nesiller boyunca konumu "bu alanın yakınında" ifadesiyle sınırladı.
Shakespeare'ın bilinen tek Londra mülkü, 1666'daki Büyük Londra Yangını'nda yandı. Yapının tam olarak nerede bulunduğu ise şimdiye kadar belirlenemedi.
Üç arşiv belgesi konumu kesinleştirdi
Munro, ikisi The London Archives'te, biri The National Archives'ta bulunan ve daha önce bilinmeyen üç belgeyi, daha geniş kapsamlı bir araştırma projesi üzerinde çalışırken buldu.
Munro, King's College London'ın açıklamasında, "Daha geniş kapsamlı bir projenin parçası olarak araştırma yapıyordum ve baktığım şeyin, Shakespeare'ın Blackfriars'taki evinin planı olduğunu fark ettiğimde gözlerime inanamadım" dedi. "Bu ev hakkında toplanabilecek daha fazla kanıt olmadığı varsayılmıştı; dolayısıyla evle ilgili araştırmalar bir süredir rafa kaldırılmıştı."
En açıklayıcı belge, yangından yalnızca iki yıl sonra çizilen 1668 tarihli Blackfriars bölgesi planının bir bölümü. Çizimde yıkımdan kurtulan temellerin yanı sıra mülk sınırları da gösteriliyor.
Plan, St Ann Blackfriars cemaatine ait daha büyük bir çalışmanın parçasıydı. Bölge, Henry VIII döneminde kapatılan ve daha sonra tiyatrolar da dahil olmak üzere dünyevi amaçlarla kullanılan 13. yüzyıldan kalma bir Dominiken manastırından adını alıyordu.
Shakespeare'ın mülkünün bir bölümü planda yer almıyor. Bu bölüm, bölgenin Great Gate olarak bilinen Orta Çağ'dan kalma girişinin üzerinde bulunuyordu. Yapı ayrı temeller yerine doğrudan kapının üzerine oturduğu için kaydedilecek bir kalıntı bırakmamıştı.
Korunan yapı izi doğudan batıya 45 feet uzunluğunda. Doğu ucunda kuzeyden güneye 15 feet, batı ucunda ise 13 feet genişliğinde.
İç bölmeler çizimde gösterilmediği için odaların düzeni bilinmiyor. Ancak ölçüler, Shakespeare'ın şehir içinde hatırı sayılır büyüklükte bir mülke sahip olduğunu ortaya koyuyor. Mülk, 1645'e gelindiğinde iki ayrı konuta bölünebilecek büyüklükteydi.
Ev, Blackfriars tiyatrosuna yakındı
Shakespeare'ın 1613'te mülkü neden satın aldığı uzun süredir tartışılıyor. Yaygın açıklamalardan biri, ölümünden üç yıl önce Londra'dan Stratford-upon-Avon'a çekildiği için evi yalnızca yatırım amacıyla aldığı yönünde.
Yeni belirlenen büyüklük, özellikle de mülkün konumu dikkate alındığında bu açıklamayı daha az ikna edici kılıyor. Shakespeare'ın ortaklık payına sahip olduğu Blackfriars tiyatrosu, eve yalnızca beş dakikalık yürüme mesafesindeydi.
Munro, "Blackfriars'taki mülkünü yalnızca bir yatırım olarak satın aldığı düşünüldü; ancak bunun doğru olduğunu ya da burayı kendisi için hiç kullanmadığını bilmiyoruz" dedi. "Ne de olsa Londra'nın herhangi bir yerinde yatırım amaçlı bir mülk satın alabilirdi; oysa bu ev, Blackfriars tiyatrosundaki iş yerine yakındı."
Tiyatronun yakınlığı zaten biliniyordu. Araştırmacıların eksik olan şey ise evin kendisi için yeterince kesin bir konumdu. 1668 tarihli plan bu konumu sağladı.
Mavi plaka evin tam üzerine denk geliyor
Eski temeller günümüz Londrası'nın haritasıyla karşılaştırıldığında, yapının Ireland Yard'ın doğu ucuna, Burgon Street'in alt kısmına ve 19. yüzyılın sonlarında inşa edilen iki binanın (5 Burgon Street ile 5 St Andrew's Hill'in) bazı bölümlerine denk geldiği görüldü.
Bu sonuç, mavi plakanın Shakespeare'ın evinin tam üzerinde bulunduğunu gösteriyor. Plaka, yapının genel çevresinde bir yeri değil, doğrudan konumunu işaret ediyor. "Bu alanın yakınında" ifadesinin gereksiz yere temkinli olduğu anlaşılıyor.
Son yüzyıl boyunca bu alanı kaplayan binalarda bir matbaa şirketi, matbaa mürekkebi üreticisi, müteahhitler, halı toptancıları, yeminli haritacılar ve National Book Association faaliyet gösterdi. İş yerleri, bir zamanlar oyun yazarının gatehouse'unun bulunduğu zeminde yer aldı.
Çizimde küçük bir ayrıntı daha bulunuyor. Yan tarafta Sign of the Cock adlı bir meyhane vardı. Shakespeare'ın mülkünün üst katındaki bir pencereden komşu manastır binalarının görülmesi mümkün olmalıydı.
Keşif Shakespeare'ın son yıllarına ışık tuttu
Bulgu, Shakespeare'ın yaşamının son yıllarında nasıl hareket ettiğine ilişkin yeni sorular doğurdu. Yaygın anlatıya göre Globe tiyatrosunun Haziran 1613'te yanmasının ardından Shakespeare sessizce Stratford'a emekli oldu.
Munro, Blackfriars'a ilişkin kanıtların bu anlatının yeniden değerlendirilmesini gerektirdiğini düşünüyor. "Bu keşif, Shakespeare'ın basitçe Stratford'a emekli olduğu ve şehirde bir daha hiç zaman geçirmediği anlatısını sorgulatıyor" dedi.
Londra'daki tiyatro çalışmaları 1613'ten sonra da sürdü. Shakespeare, aynı yılın ilerleyen aylarında son eserleri arasında yer alan ve Two Noble Kinsmen'in de bulunduğu çalışmalar üzerinde John Fletcher'la işbirliği yaptı.
Munro, "Shakespeare'ın 1613'ün ilerleyen döneminde John Fletcher'la 'Two Noble Kinsmen' eserinin ortak yazarlığını yaptığını biliyoruz. Blackfriars'taki evin oldukça büyük olduğuna dair bu yeni kanıt, eserin bir bölümünün tam da bu mülkte yazılmış olabileceğini düşünülebilir kılıyor" dedi. "Ayrıca Shakespeare'ın Kasım 1614'te Londra'yı ziyaret ettiğini de biliyoruz — kendi evinde kalmış olması muhtemel değil mi?"
Bu bulgular Shakespeare'ın gatehouse'da yaşadığını kanıtlamıyor. Ancak mülkün, profesyonel bağlarının şehirle tamamen sona ermediği bir dönemde mali amacının yanı sıra kişisel bir amaca da hizmet etmiş olabileceği ihtimalini açık bırakıyor.
Keşif, tiyatro camiasından da karşılık buldu. Shakespeare's Globe'un eğitim direktörü Dr Will Tosh, "Profesör Munro'nun muhteşem keşfi, arşivde insan emeğinin yerini hiçbir şeyin tutamayacağını kanıtlıyor. Titiz çalışmasının ödülü ise Londra'da yazan Shakespeare'a dair göz kamaştırıcı yeni bir anlayış" dedi.
Tosh, "Bu keşif, şehrin gelmiş geçmiş en büyük oyun yazarımız için profesyonel ve kişisel bir yuva olarak ne kadar önemli olduğunu anlamamıza yardımcı oldu" ifadelerini kullandı.
Mülk 1665'te aileden çıktı
Shakespeare, Blackfriars'taki mülkünü kızı Susanna Hall'a vasiyet etti. Mülk yaklaşık yarım yüzyıl daha soyundan gelenlerde kaldıktan sonra Shakespeare'ın hayatta kalan son torunu Susanna'nın kızı Elizabeth Hall Nash Barnard'a geçti.
Elizabeth, mülkü 1665'te sattı.
Munro'nun ortaya çıkardığı diğer iki arşiv belgesi bu işlemi belgeliyor. Kayıtlar, gatehouse'un ne zaman aileden çıktığını ve ne kadara satıldığını gösteriyor. Bu belgeler bulunana kadar söz konusu ayrıntılar güvenilir biçimde belirlenememişti.
Satıştan yalnızca bir yıl sonra Büyük Londra Yangını bölgeyi sardı. Yangın, evi ve çevredeki Orta Çağ'dan kalma şehrin büyük bölümünü yok etti.
Yapı ortadan kayboldu ve zamanla tam konumuna ilişkin kesinlik de yok oldu. Ancak temelleri 1668'de kayda geçirildi. Üç buçuk asırdan fazla bir süre sonra bu çizim, Shakespeare'ın Londra'daki evini yeniden haritaya yerleştirdi.
- Popüler Haberler -
İran: ABD'nin Avrupa ülkelerindeki bazı askeri üslerini hedef alabiliriz
G7 dışişleri bakanlarından yapay zeka teknolojilerinde güvenlik vurgusu
Denizler ve okyanuslar neden tuzludur?
30 yıldır saklanan deniz devi nihayet kameralara yakalandı
Gazze'ye insani yardım için İsrail'e baskıyı sürdüreceklerini söyledi
Rusya ile Ukrayna esir takası için anlaştı



