Her gün tüketildiğinde akciğerleri destekliyor! İşte o iki meyve

Amerikalı bilim insanlarının öncülüğünde hazırlanan ve üç Avrupa ülkesinde 680 kişinin katılımıyla yürütülen 10 yıllık araştırmanın sonuçları, domates ve elma tüketiminin akciğer sağlığı üzerindeki etkisini ortaya koydu. European Respiratory Journal'da yayımlanan bulgulara göre, her gün en az iki domates ve üçten fazla meyve tüketen eski sigara içicilerinin akciğer fonksiyonlarında belirgin bir iyileşme gözlendi. Araştırma, domates ve elmanın sistematik ve uzun vadeli tüketiminin, yaşa bağlı akciğer fonksiyonu kaybını yavaşlattığını ve sigara kullanımının yol açtığı zararların azalmasına yardımcı olduğunu gösterdi.

Bilim insanları: 'Domates ve elma akciğer fonksiyonunu koruyor'

Çalışmada, gönüllülerin akciğer hacmi ve nefes alma hızları 2002 yılından başlayarak 10 yıl boyunca düzenli aralıklarla ölçüldü. Uzmanlar, domates ve elmanın yanı sıra farklı meyvelerin de etkilerini inceledi. Ancak konservelenmiş veya ısıl işlem görmüş ürünlerde aynı olumlu etkinin gözlenmediği belirtildi. Bilim insanları, domates ve elmada bulunan antioksidanların akciğer dokusunu koruduğunu ve yaşlanmayla birlikte ortaya çıkan solunum sistemi rahatsızlıklarını yavaşlattığını vurguladı. Özellikle düzenli domates ve elma tüketimi, sigara içmeyen bireylerde dahi akciğer fonksiyonunun korunmasına katkı sağlıyor.

Uzmanlardan eski sigara içicilerine domates ve elma uyarısı

Araştırmanın yazarları, elde edilen verilerin eski sigara içicileri için büyük önem taşıdığını belirtti. Domates ve elma tüketiminin, sigara kullanımının ardından akciğerlerin kendini toparlama sürecini hızlandırdığı ifade edildi. Uzmanlar, bu bulguların doktorlar tarafından diyet önerileri hazırlanırken dikkate alınması gerektiğini vurguladı. Ayrıca, domates ve elmanın düzenli tüketilmemesi halinde sağlık üzerinde anlamlı bir etkisinin olmadığı, bu nedenle sistematik ve uzun vadeli tüketimin önem taşıdığı kaydedildi. Sonuçlar, domates ve elma gibi antioksidan zengini gıdaların akciğer sağlığını korumada ve yaşa bağlı fonksiyon kaybını yavaşlatmada etkili bir rol oynadığını bir kez daha gösteriyor.