Diyarbakır'da 89 canın yitirildiği sitenin görevlisi 6 Şubat'ı unutamıyor

"Deprem esnasında uyuyordum. Eşimin sesi ile uyandım. Evin duvarları kısmen üzerimize devrildi. Sarsıntı durunca can havliyle dışarıya kaçtık. Binanın koridoruna çıktığımızda her taraf bembeyazdı, hiçbir şey görünmüyordu. Komşularımı düşünerek yangın merdivenlerine koştum, yangın merdivenlerini açtım, içerisi havalansın, o toz çıksın diye. Kapıları, koridorların pencerelerini açmaya çalıştım. Çocuklarımla merdivene koşarken 8 yaşındaki oğlum, 'Baba, Hacı dayı.' dedi. Aynı katımızda yaşayan 90 yaşlarında bir hacı dayı vardı. Döndük, kapısını çaldık. Kapıyı açtığında evinin duvarları devrilmişti, molozlar arasından çıktı. Komşular da yetişti, el birliğiyle onu sırtladık ve aşağı indirdik."

Depremde yaşadıklarını hala unutamadıklarını ifade eden Yetiş, "Sitede 19 yıl yaşadım, komşuluk hukukumuz vardı. Komşularımızı kaybettik. Onlar da bizim birer ailemizdi. Onlara Allah'tan rahmet diliyorum. Enkaz altında kalanları kurtarmak için alandan hiç ayrılmadım. Sitede görevli olduğum için AFAD'ın çalışmalarına destek vermek istedim. 6 Şubat'ı bir daha yaşamak istemiyoruz. Her 6 Şubat'ta ölenleri anacağız." diye konuştu.

Depremde hayatını kaybeden komşularının mezarını ziyaret ettiğini belirten Yetiş, depremzede komşularıyla da hala görüştüğünü ifade etti.

Yetiş, depremin yüreklerinde büyük sızı bıraktığını, hayatını kaybeden komşularının yakınlarını sürekli ziyaret ettiğini söyledi.