Tıp dünyasında 30 yıllık gizem çözüldü

Memorial Sloan Kettering Kanser Merkezi (MSK) araştırmacıları, 30 yılı aşkın süredir bilim dünyasını meşgul eden bir biyolojik gizemi çözdü. 5-oxoETE adlı molekülün yalnızca bağışıklık hücrelerini enfeksiyon bölgelerine yönlendirmekle kalmadığı, aynı zamanda sağlıklı dokuları koruyarak enflamasyonun zararlı etkilerini sınırladığı ortaya çıktı. 7 Ekim'de Nature dergisinde yayımlanan bu çarpıcı bulgular, kanser, iltihabi bağırsak hastalığı ve astım gibi hastalıkların tedavisinde yeni umutlar doğurdu.

Dr. Niethammer: '5-oxoETE hem alarm hem de kalkan işlevi görüyor'

MSK'dan hücre biyoloğu Dr. Philipp Niethammer, 5-oxoETE'nin bağışıklık sisteminde iki yönlü bir mekanizma ile çalıştığını belirtti. Dr. Niethammer, "Bu molekül, enfeksiyon sırasında beyaz kan hücrelerini bölgeye çekerek bakterilere savaş açıyor. Ancak aynı zamanda, sağlıklı dokuları da koruyarak aşırı enflamasyonun önüne geçiyor," dedi. Araştırmada, 5-oxoETE sinyalini algılayan hcar1-4 adlı reseptörün devre dışı bırakıldığı zebrafish modellerinde, beklenenin aksine bağırsak iltihabının arttığı gözlemlendi. Dr. Miklos Lengyel, bu bulgunun laboratuvarda büyük şaşkınlık yarattığını ve farklı yöntemlerle doğrulamak zorunda kaldıklarını aktardı. Ekip, 5-oxoETE'nin yalnızca bir alarm sistemi olmadığını, aynı zamanda hücreleri koruyucu bir kalkan görevi üstlendiğini vurguladı.

DHRS7 geni ve NUDIX hidrolazları: Enflamasyonun yeni anahtarı

Araştırmanın diğer ayağında, Dr. Yanan Ma önderliğindeki ekip, 5-oxoETE'nin üretiminden sorumlu enzimi kodlayan DHRS7 genini tanımladı. Bu enzim 1992'den beri biliniyor ancak genetik kaynağı bugüne kadar tespit edilemiyordu. DHRS7 ve OXER1 genlerinde tespit edilen mutasyonların, bazı kanser türleriyle ve iltihabi bağırsak hastalığı ile ilişkili olduğu saptandı. Ayrıca, 5-oxoETE'nin NUDIX hidrolazları aracılığıyla hücrelerdeki hasarlı DNA yapı taşlarını temizleyen koruyucu süreçleri tetiklediği belirlendi. Bu mekanizma, bağırsak hücrelerinin normal bakteri florasından kaynaklanan kimyasal strese ve hücre ölümüne karşı savunmasız kalmasını önlüyor. Araştırmacılar, bu yolun aktive edilmesinin, özellikle radyoterapi ve kemoterapi sonrası bağırsak dokusunun iyileşmesinde önemli rol oynayabileceğini düşünüyor.