Keşfedilen deniz memelisi insanlar tarafından yok edildi

Deniz memelileri dünya çapında en tanınan hayvan türleri arasında yer almakla birlikte, insan faaliyetlerinin neden olduğu tehditler altında yaşamlarını sürdürmektedirler. Günümüzde dört deniz ineği türü bulunmakla beraber, XVIII. yüzyılda Kamçatka kıyılarında yaşayan Steller deniz ineği adında başka bir tür daha mevcuttu. Bu türün hikayesi, insanın doğaya verdiği zararın ne kadar hızlı ve yıkıcı olabileceğinin acı bir örneğidir.

Keşfin öyküsü ve Steller deniz ineğinin özellikleri

Steller deniz ineği, 1741 yılında Kuzey Amerika'ya yapılan bir keşif gezisinde Bering Adası'nda kazaya uğrayan biyolog Georg Wilhelm Steller tarafından ilk kez bilim dünyasına tanıtıldı. Steller, bu deniz memelisinin modern manati ve düğonlardan çok daha büyük olduğunu gözlemlemişti. Tahminlere göre Steller deniz ineği dokuz metre uzunluğa ve on tona kadar ağırlığa ulaşabiliyordu. Deri altı yağının kalınlığı bazı bölgelerde neredeyse yirmi üç santimetreyi buluyordu. Bu muazzam boyutlar, türün beslenme ihtiyaçlarının da oldukça yüksek olduğunu göstermekteydi.

Steller, bu tek adada yaşayan Steller deniz ineği popülasyonunun o kadar çok olduğunu yazıyordu ki, bunların tüm Kamçatka sakinlerini besleyecek kadar yeterli olacağını belirtmişti. Ancak daha sonraki araştırmalar, Steller'in gözlemlerinin yapıldığı dönemde bile bu türün sayısının aslında çok az olduğunu ortaya koymaktadır. Düğonlara en yakın olan bu deniz memelisi, çeşitli doğal faktörler nedeniyle zaten kırılgan bir konumdaydı.

Doğal sınırlamalar ve insan müdahalesi

Steller deniz ineğinin yaşam koşulları, türün varlığını tehdit eden birçok doğal faktörle sınırlıydı. Bu hayvanlar yalnızca deniz yosunlarıyla besleniyorlardı ve bu beslenme alışkanlığı onları sığ sularla sınırlı yaşam alanlarına mahkûm etmişti. Ayrıca, Steller deniz ineği yavaş hareket etmekte ve tamamen su altına dalamayabilmekteydi. Belki de en önemli zayıflığı, görünüşe göre insanlardan korkmayışıydı. Bazı bilimsel araştırmalar, bu türün muhtemelen doğal koşullar altında da er ya da geç yok olacağını öne sürmektedir.

Ancak Steller deniz ineğinin gerçek kaderini belirleyen, doğal faktörler değil, insan faaliyetleri oldu. Bering Denizi'ndeki kürk tüccarları, bu deniz memelilerini beslenme amacıyla acımasızca avlamaya başladılar. Steller'in kendi notlarına göre, Steller deniz ineğinin eti ve yağı oldukça lezzetliydi. Tüccarlar sadece hayvanları avlamakla kalmadılar; aynı zamanda Steller deniz ineğinin yaşamı için kritik önem taşıyan deniz yosunu ormanlarını koruyan deniz susamurlarını da yok ettiler. Bu çift yönlü saldırı, türün hayatta kalma şansını tamamen ortadan kaldırdı.