Şaşırtıcı keşif! İnsan vücudu ölürken görünür ışık yayıyor

Yaşam ve ölüm arasındaki sınırı anlamaya yönelik bilimsel araştırmalar, beklenmedik bir bulguya ulaştı. Calgary Üniversitesi fizikçisi Vahid Salari ve ekibi tarafından yürütülen deneysel çalışmada, canlı organizmaların ölüm anında belirgin bir ışık değişimi gösterdiği gözlemlenmiştir. Bu araştırma, biyofoton olarak bilinen ve canlı hücrelerden yayılan ultrazayıf foton emisyonunun, sağlıklı dönemde daha yoğun, ölüm sonrasında ise önemli ölçüde azaldığını ortaya koymaktadır.

Biyofoton fenomeni ve bilimsel arka planı

Biyofoton, canlı hücreler tarafından doğal olarak üretilen ve 200 ile 1.000 nanometre arasında değişen dalga boylarına sahip ışık parçacıklarıdır. Onlarca yıldır bilim insanları, inek kalp dokusundan bakteriyel kolonilere kadar çeşitli canlı hücreler arasında bu tür zayıf ışık emisyonlarını kaydetmişlerdir. Biyofoton ışığının kaynağı, canlı hücrelerin ısı, zehirler, patojenler veya besin eksikliği gibi stresli koşullarla karşılaştıklarında ürettikleri reaktif oksijen türleridir. Örneğin, yeterli hidrojen peroksit molekülü verildiğinde, yağlar ve proteinler gibi malzemeler, elektronlarını yüksek hıza geçiren ve yerine geri dönerken uygun şekilde enerjik fotonlar tükürten dönüşümler geçebilir. Bu biyolojik süreçler, canlı organizmaların metabolik aktivitesinin doğrudan bir göstergesi olarak kabul edilmektedir.

Fareler üzerinde yapılan deneysel çalışma ve sonuçları

Araştırmacılar, biyofoton hipotezini test etmek için dört fare üzerinde kapsamlı bir deney gerçekleştirmiştir. Deneysel yöntem, elektron çoğaltan yük bağlı aygıt ve yük bağlı aygıt kameraları kullanılarak son derece hassas ölçümler yapılmasını gerektirmiştir. Her bir fare ayrı ayrı karanlık bir kutuya yerleştirilmiş ve canlı durumdayken bir saat boyunca görüntülenmiştir. Daha sonra fareler ötenazi edilmiş ve ölüm sonrasında yine bir saat boyunca gözlemlenmiştir. Isının bir değişken olmasını önlemek amacıyla, ölümden sonra bile vücut sıcaklığı kontrol altında tutulmuştur. Araştırmacılar, ölümden önce ve sonra fare hücrelerinden çıkan görünür ışık bandındaki bireysel fotonları başarıyla yakalayabilmişlerdir. Ötenazi edildikten sonraki ölçüm döneminde biyofoton emisyonunda (UPE) istatistiksel olarak anlamlı bir düşüş gözlenmiştir.

Bitki yapraklarında gözlenen benzer bulgular

Fareler üzerindeki deneyin sonuçlarını doğrulamak amacıyla, araştırmacılar sarımsak otu (Arabidopsis thaliana) ve cüce şemsiye ağacı (Heptapleurum arboricola) yapraklarında benzer çalışmalar yürütmüştür. Bitkileri fiziksel yaralanmalar ve kimyasal ajanlarla strese sokmak, reaktif oksijen türlerinin gerçekten de yumuşak parıltının arkasında olabileceğine dair güçlü kanıtlar sağlamıştır. Araştırmacılar, yaprakların yaralı kısımlarının 16 saatlik görüntüleme boyunca yaralanmamış kısımlarından önemli ölçüde daha parlak olduğunu raporlamışlardır. Bu bulgular, biyofoton emisyonunun sadece hayvansal hücrelerle sınırlı olmadığını, bitkilerde de benzer mekanizmalarla çalıştığını göstermektedir.