İştah kapatmayan, kalori yaktıran yeni nesil ilaç! Test sonuçları doktorları şaşkına çevirdi

Basel Üniversitesi ve Basel Üniversite Hastanesi'nden bir araştırma ekibi, fenoterol isimli ilacın insanlarda kalori yakımını artırabildiğini ortaya koydu. İsviçre'de yürütülen ve Cell Metabolism dergisinde yayımlanan bu küçük çaplı çalışmada, fenoterol verilen 11 sağlıklı gönüllüde enerji harcamasında belirgin bir yükseliş kaydedildi. Ancak beklenenin aksine, bu artışın kahverengi yağ dokusunun aktivasyonu ile gerçekleşmediği gözlendi. Bilim insanları, bu bulgunun kilo kaybı tedavilerinde yeni bir döneme işaret edebileceğini belirtiyor.

Prof. Betz: 'Kahverengi yağ beklenen rolü üstlenmedi'

Çalışmanın başında bulunan Basel Üniversitesi'nden Prof. Matthias Betz, fenoterol ile enerji harcamasının ciddi oranda arttığını ancak kahverengi yağda benzer bir aktivasyon saptanmadığını açıkladı. Araştırmacılar, fenoterolün beta2 adrenerjik reseptörlerini uyararak kahverengi yağ dokusunu harekete geçirebileceğini düşünüyordu. Ancak elde edilen bulgular, bu dokunun yalnızca soğuk maruziyetiyle belirgin şekilde aktive olduğunu gösterdi. Soğuk uygulaması sırasında kahverengi yağ, glikozu daha fazla yakıt olarak kullandı. Fenoterol ise enerji harcamasını artırsa da, kahverengi yağ üzerinde aynı etkiyi oluşturmadı. Prof. Betz, "Enerji harcamasındaki artışın otomatik olarak kahverengi yağ aktivasyonu anlamına gelmediği" yönünde önemli bir uyarıda bulundu.

Fenoterol etkisinin kaynağı: Beyaz yağ veya kas olabilir

Fenoterolün kalori yakımını artırırken kahverengi yağ dokusunu aktif hale getirmemesi, araştırmacıları bu ilacın etkisinin kaynağı konusunda yeni hipotezlere yöneltti. Uzmanlar, bu ilacın enerji tüketimini iskelet kası ya da vücuttaki beyaz yağ dokusu üzerinden artırmış olabileceğini düşünüyor. Ancak çalışmada hangi dokunun veya biyolojik sürecin bu artıştan sorumlu olduğu net olarak belirlenemedi. İnsan dokusu analizleri, kahverengi yağın tam anlamıyla aktive olabilmesi için birden fazla biyolojik sinyalin veya reseptörün birlikte çalışması gerektiğine işaret ediyor. Bu da, tek bir reseptörün uyarılmasıyla obeziteye karşı etkili bir tedavi geliştirmenin beklenenden daha karmaşık olabileceğini gösteriyor.