Fukushima'da reaktör altında şaşırtan keşif! Radyoaktif suda ortaya çıktı

Japonya'nın Fukushima Daiichi Nükleer Santrali'nde, 2011 yılında yaşanan deprem ve tsunaminin ardından ağır hasar gören 2 numaralı reaktörün altında, bilim insanları şaşırtıcı bir keşfe imza attı. Keio Üniversitesi liderliğinde yürütülen araştırmada, reaktörün altındaki torus odasında bulunan ve litre başına yaklaşık 1 milyar bekerel sezyum 137 içeren yüksek derecede radyoaktif suda, canlı bakteri toplulukları tespit edildi. Araştırmacılar, bu ekstrem koşullarda yaşayan bakterilerin çoğunun sıradan türler olduğunu ve metal korozyonuyla doğrudan ilişkili olduklarını belirledi. Bu bulgu, hem bilim dünyasında hem de santralin temizlik ekiplerinde endişe yarattı.

Keio Üniversitesi: 'Fukushima'da sıradan bakteriler hayatta kalıyor'

Keio Üniversitesi'nden uzmanlar, 2020 yılında reaktör binasının altındaki torus odasından farklı derinliklerden su örnekleri topladı. Yapılan analizlerde, örneklerden birinin Limnobacter, diğerinin ise Brevirhabdus türü bakteriler tarafından baskın olduğu ortaya çıktı. 16S rRNA dizileme yöntemiyle yapılan incelemeler, bu bakterilerin alışılmış radyasyon toleransına sahip olduklarını gösterdi. Yani, Fukushima'nın bu bölümünde karşılaşılan mikrobiyal yaşamın, aşırı radyasyona özel olarak adapte olmuş egzotik türlerden değil, çevrede yaygın olarak bulunan sıradan bakterilerden oluştuğu anlaşıldı. Araştırmacılar, tortu, sıkışmış deniz suyu kimyası ve biyofilm oluşumunun, mikroplar için küçük sığınaklar yaratarak hayatta kalmalarına yardımcı olduğunu düşünüyor. Bu durum, Fukushima gibi ağır kirlenmiş ve radyoaktif ortamlarda bile yaşamın varlığını sürdürebildiğini kanıtlıyor.

Radyoaktif su ve metal korozyonu: Temizlik ekipleri için yeni tehdit

Fukushima'da tespit edilen bakterilerin yaklaşık %70'inin "mikrobiyolojik olarak etkilenmiş korozyon" ile bağlantılı olduğu saptandı. Limnobacter türü bakteriler, bir topluluğun %41,6'sını, Brevirhabdus ise diğerinin %39'unu oluşturdu. Bu mikroplar, enerji elde etmek için tiyosülfat, demir ve manganez gibi oksitleyici bileşiklerle etkileşime giriyor. Böylece, metal yüzeylerin çözünmesine ve korozyonun hızlanmasına neden olabiliyorlar. Hasar gören nükleer reaktörlerde, bu süreç metal yüzeylerin zayıflamasına, boruların tıkanmasına ve temizlik işlemlerinin zorlaşmasına yol açabilir. Uzmanlar, Üç Mil Adası'nda yaşanan benzer temizlik çalışmalarında da biyofilm oluşumu ve alg büyümesinin ciddi mühendislik sorunlarına neden olduğunu hatırlatıyor. Fukushima'daki bu yeni mikrobiyal tehdit, uzun vadede santralin güvenli şekilde devre dışı bırakılmasını daha karmaşık hale getirebilir.