Bilim insanlarından uyarı! Keneler birden fazla enfeksiyon bulaştırıyor

New York ormanlarında yürütülen dokuz yıllık bilimsel araştırma, siyah bacaklı kenelerin önemli bir bölümünün birden fazla enfeksiyon etkeni taşıdığını ve bu oranların giderek arttığını gösterdi. Araştırmaya göre, kenelerin yaklaşık üçte biri en az bir hastalık yapıcı mikrobu barındırıyor. Özellikle son yıllarda, her on kenenin birinden fazlası ise iki farklı hastalık etkenini aynı anda taşıyor. Bu bulgular, ABD'nin kuzeydoğusunda kene kaynaklı hastalıklarda gözlenen artışla doğrudan bağlantılı.

Bilim insanları: 'Anahtar rol beyaz ayaklı farelerde'

New York Eyalet Üniversitesi Tıp Fakültesi ve Cary Ekosistem Enstitüsü'nden uzmanlar, keneler üzerinde sürdürdükleri uzun soluklu incelemelerde, enfeksiyonların ana kaynağının beyaz ayaklı fareler olduğunu belirledi. Keneler, larva döneminde bu farelerde beslendiği sırada mikropları alıyor. Ardından, nimfa aşamasında - ki bu dönemde keneler oldukça küçük ve gözden kaçabiliyor - bu mikropları insanlara bulaştırıyor. Bu süreç, hem Lyme hastalığı hem de babesiyoz gibi tehlikeli enfeksiyonların yayılmasında kilit rol oynuyor.

Lyme ve babesiyoz oranları rekor seviyede

En sık rastlanan enfeksiyon kombinasyonu, Lyme hastalığına yol açan Borrelia burgdorferi bakterisi ile babesiyozun nedeni olan Babesia microti paraziti olarak öne çıkıyor. Araştırmanın sonunda, kenelerin neredeyse yüzde 11'inin iki patojeni birlikte taşıdığı saptandı. Ayrıca babesiyoz oranı yüzde 20'nin üzerine çıkarak önceki tahminleri aştı. Bu durum, bölgede insanlarda görülen babesiyoz vakalarındaki artışla da örtüşüyor. Uzmanlar, doğru tanı için hem Lyme hem de babesiyoz testlerinin birlikte yapılması gerektiğine dikkat çekiyor. Araştırmada ayrıca anaplazma, relapsing fever ve nadir görülen Powassan virüsü gibi başka patojenlere de rastlandı. Kene popülasyonundaki ve enfekte olma oranlarındaki dalgalanmaların, fare sayısındaki değişimlere bağlı olarak yıllar içinde büyük farklılıklar gösterdiği bildirildi. Bilim insanları, bu nedenle uzun vadeli izleme ve erken uyarı sistemlerinin halk sağlığı açısından vazgeçilmez olduğunu vurguluyor.