70 yıl boyunca müzede saklanan 'mamut' kemiklerinin tamamen farklı bir hayvana ait olduğu ortaya çıktı

Arkeolog Otto Geist tarafından 1951 yılında Alaska'nın iç bölgelerinde keşfedilen ve uzun yıllar mamut fosili olarak kabul edilen kemikler, son yapılan bilimsel incelemeler sonucunda tamamen farklı bir hayvana ait olduğu anlaşılmıştır. Beringia olarak bilinen tarih öncesi coğrafi bölgede Fairbanks'in kuzeyinde bulunan bu kemikler, bir memeli omurgasından iki epifiz plakasından oluşmaktaydı. Kemiklerin büyüklüğü ve yapısı, araştırmacıları başlangıçta yünlü mamut türüne ait olduğu sonucuna götürmüştü. Ancak modern bilimsel yöntemler ve detaylı analizler, bu uzun süreli yanlış tanımlamayı gün yüzüne çıkarmıştır.

Müzede Saklanan Kemiklerin Gerçek Kimliği

Geist tarafından toplanan kemikler, Alaska Üniversitesi'nin Kuzey Müzesi'ne teslim edildikten sonra yetmiş yıldan fazla bir süre arşivlerde kalmıştır. Müzenin 'Adopt-a-Mammoth' programı sayesinde, bu fosillerin radyokarbon tarihlemesi yapılabilme imkanı doğmuştur. Ancak bu tarihlemeler, araştırmacıları beklenmedik bir bulgularla karşı karşıya getirmiştir. Kemiklerin içinde kilitli karbon izotopları, bu örneklerin yaklaşık iki bin ile üç bin yıl arasında bir yaşa sahip olduğunu göstermiştir. Bu bulgu, mamutların yaklaşık on üç bin yıl önce soyu tükendiği bilgisiyle çelişmektedir. Mamutların yalnızca dört bin yıl öncesine kadar mücadele eden birkaç izole popülasyon dışında, çok daha eski bir dönemde yok olduğu bilinmektedir.

Alaska Fairbanks Üniversitesi'nden biyojeokimyacı Matthew Wooller ve araştırma ekibi, bu anormal bulguyu daha derinlemesine incelemek için karar almıştır. Mamut soyunun tükeniş zaman çizelgesini tamamen yeniden yazmadan önce, türün gerçekten doğru tanımlandığından emin olmanın daha akılcı olacağını düşünmüşlerdir. Radyokarbon verileri ve bunlarla ilişkili kararlı izotop verileri, bir şeylerin ters gittiğinin ilk işaretlerini vermiştir.

Kimyasal Analiz Deniz Canlısını İşaret Ediyor

Kemiklerin detaylı kimyasal analizi, araştırmacıları şaşırtıcı bir sonuca ulaştırmıştır. Örnekler, yünlü mamut gibi ot yiyen bir kara hayvanı için beklenebilecekten çok daha yüksek seviyelerde nitrojen-15 ve karbon-13 izotopları içermekteydi. Bu izotoplar kara hayvanlarında da bulunabilse de, okyanusta çok daha yaygın bir şekilde görülmektedir ve deniz canlılarının vücutlarında birikme eğilimindedirler. Hiçbir doğu Beringia mamutunda böyle bir kimyasal sinyal bulunmamıştır, çünkü derin Alaska iç kesimleri tam olarak deniz ürünleriyle tanınmaz.

Wooller ve ekibi, bu kimyasal göstergelerin örneklerin muhtemelen bir deniz ortamından geldiğine dair ilk kanıtı oluşturduğunu belirtmiştir. Hem mamut hem de balina uzmanları, örneklerin yalnızca fiziksel görünüme dayanarak tanımlanmasının imkansız olduğu konusunda hemfikirdir. Eski DNA analizi, örneklerin gerçek kimliğini güvence altına almak için gerekli olmuştur. Hücre çekirdeğinde depolanan DNA türünü içeremeyecek kadar bozulmuş olsa da, mitokondriyal DNA çıkarılabilmiştir.