Çiğneme sesi neden bazı insanlarda öfke yaratıyor?

Yale Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde yapılan yeni bir araştırma, misofoni olarak bilinen ve günlük seslere karşı aşırı hassasiyetle kendini gösteren nöropsikiyatrik rahatsızlığın aile bireyleri arasında yaygın biçimde görüldüğünü ortaya koydu. ABD'de gerçekleştirilen bu çalışmada, misofonisi bulunan 101 kişi ve aileleri detaylı şekilde incelendi. Elde edilen bulgular, misofoninin aile içinde daha önce sanılandan çok daha yaygın olduğunu, özellikle birinci derece akrabalar arasında belirgin bir şekilde görüldüğünü gösteriyor. Araştırmacılar, misofoninin yalnızca çevresel değil, aynı zamanda genetik etkenlerle de ilişkili olabileceğine dikkat çekiyor. Elde edilen veriler, misofoniye sahip bireylerin yüzde 39'unda birinci derece akrabalarda da aynı rahatsızlığın bulunduğunu, yüzde 48'inde ise herhangi bir dereceden aile üyesinde misofoniye rastlandığını ortaya koydu.

Yale ekibinden ailelerde misofoni ve nöropsikiyatrik bozukluklar vurgusu

Çalışmayı yürüten Yale Üniversitesi ekibi, ailelerde misofoni dışında anksiyete, depresyon, Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu (DEHB) ve Obsesif-Kompulsif Bozukluk (OKB) gibi başka nöropsikiyatrik rahatsızlıkların da yüksek oranda görüldüğünü belirtti. Araştırmacılar, bu durumun olası ortak genetik ve çevresel risk faktörlerine işaret ettiğini ifade ediyor. Özellikle annelerde, babalara göre daha yüksek oranda misofoni ve anksiyete tespit edildi. Bu bulgu, kadınlarda misofoninin daha sık görüldüğünü gösteriyor. Araştırma ekibi, elde ettikleri sonuçları "ön bulgular" olarak nitelendiriyor ve çalışmaların henüz hakemli dergilerde yayımlanmadığının altını çiziyor. Ayrıca, araştırmanın kontrol grubu içermediği, dolayısıyla sonuçların kesinleşmesi için daha kapsamlı çalışmalara ihtiyaç duyulduğu vurgulanıyor.

Genetik analizler misofoni için umut veriyor

Yale Üniversitesi'nden çocuk psikiyatristi Thomas Fernandez, misofoni ve ilişkili nöropsikiyatrik durumların genetik temellerinin araştırılmasının önemine dikkat çekti. Fernandez, geçmişte DEHB, çocukluk anksiyetesi, karmaşık motor stereotipler, trikotillomani (saç yolma) ve ekskoriyasyon bozukluğu (cilt yolma) gibi rahatsızlıkların da aile temelli genetik çalışmalarla incelendiğini hatırlattı. Son çalışmada, DNA'nın protein üreten bölümlerine odaklanan bütün eksom dizileme yöntemiyle, misofoniye neden olabilecek nadir genetik varyantların belirlenmesi hedefleniyor. Araştırmacılar, "proband" olarak tanımlanan ailede ilk misofoni vakası görülen bireyler ile ebeveynlerinin genetik analizini karşılaştırmalı olarak yürütüyor. Bu sayede, misofoninin ortaya çıkmasında rol oynayan yeni mutasyonlar ve biyolojik yollar hakkında daha fazla bilgi edinilmesi amaçlanıyor. Şu ana kadar elde edilen veriler, misofoniye sahip bireylerde de novo mutasyonların daha sık görüldüğünü gösteriyor ve bu bulgu, hastalığın genetik kökeni konusunda önemli ipuçları sunuyor.

Misofoni, yaşam kalitesini ciddi şekilde etkiliyor

Uzmanlar, misofoninin yalnızca belirli seslere karşı aşırı hassasiyet olarak değerlendirilmemesi gerektiğini vurguluyor. Araştırmacılar, bu rahatsızlığın gerçek bir beyin tepkisi olduğunu ve bireylerin istemsiz şekilde şiddetli duygusal reaksiyonlar yaşadığını belirtiyor. Misofoniye sahip kişiler, çiğneme, burun silme gibi sıradan seslerle karşılaştıklarında yoğun rahatsızlık hissedebiliyor. Bu durum, iş, okul ve sosyal yaşamda önemli sorunlara yol açabiliyor. Bazı bireyler, tetikleyici seslerden kaçınmak amacıyla toplu yemeklerden, derslerden veya sosyal ortamlardan uzak durmayı tercih ediyor. Uzmanlar, toplumda misofoniye dair farkındalığın artmasının, yanlış anlamaların ve çatışmaların önlenmesinde kritik rol oynayacağı görüşünde. Ayrıca, misofoniye sahip bireyler için kanıta dayalı, erişilebilir bilgilendirme materyallerinin ve pratik rehberliğin geliştirilmesi gerektiği vurgulanıyor.